Karakterler · The Witcher 3: Wild Hunt Remastered

Yarl Donar'ın torunu ve varisi olan Otrygg an Hindar, Skellige tahtı üzerinde hak sahibi olanların en küçüğüydü. Günün birinde halkına önderlik ederek yapacağı kahramanlıkların ve cesurca akınların hayalini kurup dururdu.

Cirilla Fiona Elen Riannon – Ciri hakkında ne söyleyebilirim ki? Ona kısaca Ciri dediğimizi, 1251'de doğduğunu, kül rengi saçları ve yanağında bir yara izi olduğunu mu? Bunların hepsi doğru ve bahsettiğim kişi de oldukça yakından tanıdığım, yıllar yıllar önce ilk kez gözüme çarptığında aslında sahip olduğu olağanüstü benliği katiyen göstermeyen ve sıradanlıkla da bağdaştırılamayacak bir duruş sergileyen kişinin ta kendisi. Çünkü Cirilla aynı zamanda oldukça maharetli bir efsunger, birçok tahtın kadın varisi, Kadim Kan'ın son taşıyıcısı, müstesna bir sihir yeteneği bahşedilmiş kudretli bir Kaynak ve Uzay ve Zamanın Hanımı. Saç rengi ve doğum tarihi biraz… tesadüfi gibi, haksız mıyım? Size onun Geralt'ın evlatlık kızı olduğunu da söyleyebilirim fakat böyle yapmak kaba bir basitleştirme olur. Ciri bundan çok daha fazlasıdır. Ciri, Geralt'ın Kaderi, onun Beklenmedik Çocuğu, efsungerimize Kader'in en karmaşık ağlarıyla bağlı birisi. Asırlık efsunger geleneğini takiben, Geralt Ciri'yi Kaer Morhen'e götürdü ve Ciri o zaman Geralt'ın himayesi altına girdi. Geralt ve Vesemir, Kaer Morhen'da Ciri'yi profesyonel canavar avcısı olma yolunda eğittiler. İşte o zaman, Ciri'nin büyü yetenekleri ilk kez ortaya çıktı ve onun bir Kaynak olduğunu öğrendiler. Ciri'nin kabiliyeti aynı zamanda bir lanetti de. Bu yetenek yüzünden gün gelecek bütün dünyadan saklanmak zorunda kalacaktı. Hatta Geralt'tan bile…

Geralt ve ben, Novigrad'daki Ebedi Ateş Kilisesi Güvenlik Şansölyesi Chappelle'in yıllar önce öldüğünü ve onun adıyla iş gören bir suretçi tarafından değiştirildiğini uzun zamandır biliyorduk. Bundan kimseye söz etmedik tabii ki, çünkü değişim herkes için iyi bir şeydi. Suretçi, Chappelle'in acımasızlığından yoksun mantıklı bir yaratık çıkmıştı ve gözetimi altında şehir oldukça gelişmişti. Ne yazık ki, Şansölyenin uzlaşmacı tarzı şüpheleri üzerine çekmiş olacak ki, bir terör ve zulüm dalgası şimdi Novigrad'ın üzerine çökmüştü. Suretçi tespit edilmiş, tutuklanmış, Ebedi Ateşin şanı için kazıkta yakılmıştı.

Nilfgaard ordusunun yaklaştığı haberi, her mevkiden ve sınıftan soylunun, miraslarını savunmayı akıllarından çıkararak topraklarını işgâlcilerin merhametine bırakıp gümüşlerini topladıktan sonra alelacele sığınacak güvenli yerlere doğru yola koyulmalarına sebep oldu. Lord Vserad da bir istisna değildi. Nüfuzlu yönetici, ailesiyle birlikte sığınmak için Pinter Adası'ndaki bir kuleye kaçmadan önce Karga Tüneği'ndeki üssünden Velen'in büyük kısmına hükmediyordu. Lakin aradığı güvenli ortamı orada bulamadı ve kendisinin de katledildiği katliam, dehşet dolu epey bir dedikodu ve efsaneye ilham oldu.

Barones Maria Lousia la Valette zamanında tüm Temerya'nın dilindeydi. Bu soylu kadın Kral Foltest'in metresi olmuş, hatta ona iki tane gayri meşru çocuk vermişti. Bu olay büyük skandal olmuş ve bazı önemli ailelerin isyan etmesine, hemen ardından, La Valette Kalesinin kralın güçleri tarafından zor bir kuşatmada alınışı ve isyanın kanlı bir şekilde ezilmesiyle sonlanmıştı.

Geralt'ın, eski tayfasının kesik başlarıyla konuşurken bir yandan da muazzam bir gemi yapan kafayı yemiş bir adamla karşılaşması, en hafif tabiriyle olağan dışı bir tecrübeydi.

Bataklıktaki çocuklar Geralt'a Johnny'den ilk söz ettiklerinde, efsunger böyle birinin varlığına inanmamakta haklıydı. Garkolanlara veya su cadılarına yem olmadan böylesi düşmanca bir yerde birinin hayatta kalabilecek olması pek akla yatkın değildi. Bu yüzden Geralt, Johnny'nin çocuksu bir hayal olduğuna inanıyordu, yalnız yetimler için hayali bir arkadaş. Ancak uzun yılların getirdiği bir tecrübe, muhtemel bir ipucunu görmezden gelmemesi gerektiğini söyledi, o da Johnny'e dair bir iz bulabilmek için yakınlardaki bataklıkları araştırmaya karar verdi.

"Tıpkı babası gibi" deyimi Crach ve ilk oğluna o kadar uyuyor ki. Genç Hjalmar, duruşu ve karakteriyle aynı babası gibiydi ve birçokları zamanla, onur ve şan bakımından babasını bile geçeceğine inanıyordu. Aşırı yetenekli, geniş omuzlu bir kılıç eri olan bu adam, harika bir savaşçı olmaya adaydı, karizması ve delice şeyler yapma konusundaki marifetleri sayesinde, ganimet ve şan peşinde koşan tüm Skelligeli klanlarının gençlerini galeyana getirme becerisini sahipti.

Asık suratlı Faroe yarlının lakabı elinde ve kolundaki soğuk ısırığı sebebiyle oluşmuş kara renkten gelmektedir. Yarlın gemisi bir sonbahar tipisi sırasında deniz altındaki bir kayaya bindirince soğuk ısırığı kaçınılmaz bir hal almıştı. Holger, yağmanın ve talanın erkeklik nişanesi sayıldığı Skellige ölçütleri için bile tam anlamıyla acımasız bir korsan ve yağmacıydı. Holger'in Cidaris, Novigrad ve Nilfgaard kıyı yerleşimlerine saldırırkenki hevesi düşman Skellige klanlarının gemilerine saldırırken de göstermesinin bu düşüncenin şekillenmesinde büyük bir etkisi olduğu söylenebilir.

Graham sıradan bir balıkçıydı ve Oreton adında kendisinden de sıradan bir köyde yaşıyordu. Ancak yöredeki olaylarda oynadığı rol hiç de yabana atılır değildi. Pinter Adası, kule, lanet: Graham bütün hepsinde kilit rol oynamıştı. Geralt, Anabelle'den ikisinin derin hisler paylaşmış olduğunu öğrendi, ancak trajik öykülerinin geri kalanı sonradan su yüzüne çıkacaktı…

Geralt Kanlı Baron'un mekânında biçimsiz bir cüce ile karşılaştığında üzerinde pek durmamıştı. Yine de benzer görünümlü bir biçimsiz varlığın Ciri ve gizemli yol arkadaşının kısa bir süre önce yelken açtığı aynı tekne üzerinde Skellige sahillerine vurduğunu öğrendiğinde aralarındaki bağlantıyı hemen kurmuştu. Bu çirkin et yığınının Cirilla'nın bulunmasını sağlayacak önemli bir unsur olduğu açıktı.

Lac Célavy adasında yaşayan münzevi, dükalığın Beş Esas Erdemi'nin koruyucusu olmuştu. Bu erdemli adam, erdemlerin yazılı olduğu kayaları koruyor ve gelen şövalyelerin erdemleri benimseyip benimsemediklerini görmek için onları bir sınava tabii tutuyordu. Efsunger, adaya geldiğinde münzeviyle tanıştı ve görünüşe göre, sanki bu ilk karşılaşmaları değildi. Bunun ne kadar doğru olduğunu ise daha sonra anlayacaktı.

Geralt, Temerya istihbarat eski şefi Bernard Ducat ile bu koşullar altında karşılaşmayı hiç beklemiyordu. Ducat ile olan ilişkileri, Ducat'ın Vizima Tapınak Semtinde Thaler adı altında çalıntı mal tüccarı kılığıyla casusluk görevleri yürüttüğü eski dönemlere kadar dayanıyordu. Çalıntı mal satıcısı Thaler huysuz tavırları ve ağzından küfrün düşmemesiyle bilinirdi. O günlerden bu yana çok şey değişti, ancak çizmeci Clogs (Ducat'ın yeni adı buymuş) kabalık ve ağzı bozuklukta Thaler'e taş çıkartıyor. Radovid'e düzenlenen saldırıdaki tam görevi bilinmiyordu, ancak tecrübesi ve profesyonelliği göz önüne alınacak olursa eski bir dostuna bile bilgi sızdırmayacağını tahmin etmek hiç de zor değildi.

Hangi bayrağa hizmet ettiği fark etmeksizin casus birliklerinin nasıl hareket ettiği düşünüldüğünde, şüphesiz bu adamın gerçek ismi "Hendrik" değildi. Yine de Ekselanslarının Velen'deki adamına ilişkin olarak efsungerin bildiği tek isim buydu. Etrafa sorduktan sonra Geralt, Heatherton köyünde "Hendrik" isminde birinin yaşadığını öğrenmişti.

Şeytan Fugas, Kocakarılar şabatı sırasında çok büyük prestij ve sorumluluk sahibi bir konumdaydı, tepeye çıkışı kollayan bir koruma. Geralt ile yıllar önce karşılaştığımız, sinir bozucu ama zararsız "deovel" Tork'a hiç benzemiyordu. Boyut olarak Fugas daha çok büyük bir trol gibiydi ve aynı troller gibi incelikten yoksundu. Bu "şeytan"ın hiç öyle haylazca şeyler veya laf oyunları yapma gibi bir huyu yoktu. Onun yerine, tıpkı profesyonel bir Novigrad koruması gibi sadakatle görevini yapıyordu. Ancak Geralt'ı durdurmaya çalışmak Fugas'ın verdiği en aptalca ve son kararı oldu, hem hayatı sona erdi, hem de Kocakarılar emrindeki kariyeri.

Skellige'deki druidlerin çoğu, kutsal meşeler önünde diz çöken, ejderanları evcilleştiren ve yerli lordları koruma altındaki canlılar listesine bir tanesini daha eklemeleri için taciz edip duran kıtadaki bilindik gri sakallı, beyaz cübbeli ihtiyar druidlerden farklıdır. Geralt'ın eski dostu Ermion da istisna değildi. Bu sert sakallı, cılız adam, Skellige'deki Druid Topluluğunun lideriydi. Aynı zamanda, Yarl Crach an Craite'in, büyü ve mistik konularda ve iyi zamanlanmış aparkatlar veya balta savurmalar dışındaki durumlarda danışmanıydı. Ermion inatçı biri olarak bilinirdi ve Skellige'de çok nadir görülen bir şey olsa da, bir işe kalkışmadan önce tüm muhtemel sonuçları düşünmeye çalışırdı. Bu yüzden onunla konuşmak bolca vakit ve sabır gerektirirdi.

Uma'nın işkence görmüş bedeninde hapsolan kişinin Avallac'h olduğu ortaya çıktı. Aen Elle elflerinin güçlü Bilge'si. Geralt'ın onunla dostluğu yıllar öncesine dayanıyordu. Önceki karşılaşmalarında bile Avallach'ın Kadim Kan ve onun taşıyıcısı Ciri'ye yoğun, huzursuz edici bir ilgisi vardı. O zamanlar asıl niyeti belirgin değildi ve onları Geralt'a açıklamak için özel bir çaba harcamamıştı. Geralt'ın da Ciri'yi ve elfi neyin bir araya getirdiği hakkında fikri yoktu. Avallac'h'ın ona yardım ettiği, Vahşi Av'dan sayısız defa kurtardığı açıktı ama neden? Bilge, yaşam ile ölüm arasında, bıçak sırtında yürürken, Geralt'ın merakla yanan sorularına cevap vermemişti. Fakat, gücünü topladığında, oldukça hayati bir bilgi sunmuştu. Ciri'nin yeri.

1272 yazında Novigrad'ı kasıp kavuran dini ve radikal cinayet dalgası tam da Hubert Rejk'in şehir morgunda adli tabiplik yaptığı döneme denk gelmişti. Rejk görevi sebebiyle hem fazla mesai yapmak zorunda kalıyor, üstüne bir de huysuz amiri Muhterem Nathanel'in sözlü tacizlerine katlanıyordu. Geralt ile ilk karşılaşmaları sırasında çekilmez ve sürekli laf çarpan bir tip olarak göze çarpması pek de şaşırtıcı değildi. Dahası, Rejk ve Joachim von Gratz ile aralarında husumet olduğu gün gibi ortadaydı, morgun zaten yeterince çetin ortamına bir de bu ekleniyordu. Buna rağmen Hubert, Geralt'ın beklenmedik ziyaretinin sebebini öğrenince Geralt'ın ve Joachim'in kendisine güvenebileceğini ortaya koydu.

Vigi'nin korkusuzluğu, cesareti her şeyden üstün tutan Skelligeliler için bile cesaret sınırlarının ötesinde intihar amaçlı bir delilikti. Tordarroch Klanına mensup bu savaşçı Korkusuz Vigi lakabını elde etmek için çabalıyordu. Ama ipin ucunu biraz fazla kaçırınca adı Kaçık Vigi'ye çıktı, Vigi de bundan hiç rahatsız değildi. Hjalmar'ı Undvik'e gitmeye ikna eden de şöhret peşinde koşan ve adayı Buz Devi'nden kurtarmaya can atan Vigi'ydi. Tayfalarının çoğu bu sefer sırasında can verdi ve Vigi ise Buz Devi'nin mağarasındaki kafeste tutsak olarak kaldı.

Sylvia Anna… Hoş bir isim, öyle değil mi? Bu ismin dükün kızı ve düşesin kızkardeşi olan bir kadına ait olduğu dikkate alındığında bu kadar güzel olması pek şaşırtıcı değildir. Ancak Syanna'nın (samimi tanıdıkları onu böyle çağırıyordu) kaderi, soylu birinden beklenildiği kadar güzel değildi, hatta görünüşe bakılırsa doğuştan şanssızdı. Bir güneş tutulması sırasında dünyaya gelmiş ve yönetici ailelerin benzer koşullarda doğan genç kızlarını etkilediği söylenen Kara Güneşin Laneti'ni çevreleyen paniğin kurbanı olmuştu. Geralt'ın bu lanetin gerçekten var olup olmadığına dair ciddi şüpheleri olsa da, pek çok kişi bu lanetin, kurbanlarını zalimlik ve öldürme arzusuyla dolduran korkunç mutasyonlara neden olduğunu iddia etmekteydi. Syanna'nın anne babası da bu lanete inanan kişiler arasındaydı ve bu yüzden, onun sarayda olmasına izin verilemeyecek kadar tehlikeli olduğunu düşünerek onu sürgüne gönderdiler. Syanna bunun ardından Nazair'e kaçtı ve kısa bir süre sonra da sırra kadem bastı.

Ves Mavi Şeritliler bünyesindeki kıdemli bir memurdu ve Roche'nin eski birliğinde savaştan sağ çıkan kalan tek askerdi. Mavi Şeritliler'in büyük bir kısmı ortadan kaldırıldıktan ve birlik resmi olarak dağıldıktan sonra Ves komutanının yanında kalarak Temerya'nın umut vaat etmeyen özgürlük davası için savaşmaya devam etti. Sert mizaçlı ve enerjik Ves hem arbaletle hem de kılıçla oldukça hünerliydi, öyle ki birimdeki erkekler onun yanında yeni yetme gibi kalırdı.

Kovirli Carduin bir zamanlar Sahirler Konseyinin zengin ve sözü geçen üyelerinden biriydi, Kuzeyin tüm yöneticileri onu tanır ve ona saygı duyarlardı. Carduin, Thanedd Adası'ndaki darbe sırasında Konsey büyük çalkantılar geçirince kardeşliğinin bin bir güçlükle kazandığı konuma yeniden bulaşmak için hiçbir masraftan kaçınmadı. Bu durum Carduin'i, Konseyi yeniden faaliyete geçirmek isteyen büyücülerin Kral Radovid'in himayesini kabul etmeye zorlandığı olaylı Loc Muinne zirvesine gitmeye sevk etti. Bundan sonra Carduin artık kralın avuçlarındaydı, Canduin saygıdan değil korkudan ötürü boyun eğdiği deli bir kralın nazına ve keyfine göre hareket etmek zorundaydı. Ancak büyücü gururu onu cesaretini toplamaya ve kadere meydan okumaya sürükleyecekti.

Geralt, Mandragora tarafından düzenlenen suare sırasında, çoğu yerli sanatçının değerli bir müşterisi olan Orianna'yla tanıştı. Bu kadında, tanıştığı herkesi garip bir şekilde rahatsız eden bir şeyler vardı. Her ne kadar efsungerin çelik gibi sağlam iradesini geçememiş olsa da, Geralt'ta bu kadının normal bir aristokrat olmadığı izlenimi uyanmıştı ve Geralt'ın izlenimleri de genelde doğru çıkardı.

Geralt bu genç kadının hayaletiyle, Pinter Adası üzerindeki perili kulenin en üst odasında karşılaştı. Kadın ona hayattayken yöre lordunun kızı olduğunu anlattı. Öfke dolu köylüler kuleye hücum ettiğinde onu canlı bulurlarsa namusunu lekeleyeceklerinden korkmuş ve onu ölü benzeri bir felç hâline sokan büyülü bir iksir içmiş. Uyandığında kendisini ailesinin ve hizmetkârlarının cesetleri arasında bulmuş, hareket edemiyormuş. Çaresiz bir dehşetle sıçanların ceset yığınları üzerinde ziyafet çekişini, ardından da onu kemirmeye başlamalarını izlemiş. Bu tüyler ürperten ölüm bir şekilde onunla kulenin üzerine bir lanet yerleştirmişti herhâlde, çünkü o zamandan beridir hayaleti huzur bulamadan işkence içinde dolanıyordu. Geralt muhtemel bir çözüm bulabilmek için bu tarz lanetlerdeki engin tecrübesine başvurdu. Anabelle'in Graham adındaki sıradan bir balıkçıyı sevdiğini öğrendiğinde Geralt, bu adamın ve iki gencin paylaştığı gerçek aşk bağının çiftin kurtuluşları olabileceğine kanaat getirdi.

Milton'ın katili oldukça hızlıydı. Uzun yılları kapsayan efsungerlik geçmişine rağmen Geralt, ona zar zor ayak uydurabiliyordu. Çok geçmeden katil, Geralt için bir tuzak hazırladığı eski bir ambara girerek hızlı olduğu kadar kurnaz da olduğunu gösterdi. Bu şekilde Geralt, Beauclair Yaratığı'yla ilk yüzyüze karşılaşmasını yaşadı ve canavarın Dettlaff ismindeki bir yüce vampir olduğunu öğrendi. Hemen ardından efsunger için kötü bir şekilde sonuçlanabilecek bir dövüş başladı. Neyse ki Geralt'ın eski bir dostu olan Regis, tam vaktinde müdahale ederek bu mücadeleye bir son verdi ve onun hayatını kurtardı. Ardından Dettlaff, ardında bir sis bulutu bırakarak kaçtı.

Bir at, efsunger için sadece ulaşım aracından ibaret değildir, bunu savaş sırasında kafasına sağlam bir tepik yiyen her hayduta sorabilirsiniz. Ayrıca birçok efsunger, yalnız bir yolda üstünde parıldayan yıldızlara bakarken, elindeki kontratın detaylarını atlarıyla paylaşmıştır, her ne kadar çoğu, bunu itiraf etmeyecek olsa da. Geralt her atına Kızılgöz adını verirdi ama niye böyle yaptığına veya Geralt'ın bu ismi seçerken neyi amaçladığına dair kimsenin bir fikri yok. Sorulduğu zaman, Geralt ya soruyu geçiştirir ya da kaçamak bir cevap verirdi. Belki de aklına ilk bu isim gelmiştir? Kızılgöz ise bu ismi hiçbir çekince olmadan kabul ediyor gibi görünüyordu. Kızılgöz panikleyip onu savaşın ortasında üstünden attığında veya dört nala giderken birdenbire istemediği bir yöne döndüğünde Geralt sinirlenip küfreder. Ancak aslında, ona çok bağlıdır ve asla onu başka bir atla takas etmez. Bu, çağırıldığında kolayca aşılabilecekmiş gibi duran bir çit veya odun parçasına takılıp orada çaresizce beklemeyecek bir at olsa da yine değişmez. Hatta isterse, durduk yere ve anlaşılmaz bir şekilde bir köylü evinin çatısında dans etmeyen türden bir at olsun. "Eh!", der Geralt ve omuz silker. "Efsunger atı zaten normal bir hayvan değildir. Büyülü iksirler ve İşaretler'e sürekli maruz kalmanın etkileri elbette olacaktır."

Skellige efsaneleri, eskinin savaş şefleri ve cesur savaşçılarıyla doludur ancak an Craite Klanı Yarlı ve Kaer Trolde lordu Crach'ınki hepsini geçecek. Gücü, cesareti, bilgeliği, cömertliği, dostlarına olan sadakati ve düşmanlarının peşinde koşarkenki azminden söz edecekler. Böylesi bir hikâyede birkaç abartı da olacaktır, çünkü Skellige yarllarının en güçlüsü Crach'da gerçekten bir kahramanın tüm özellikleri vardı. Düşmanlarında korku uyandırırdı, hatta Nilfgaardlı anneler çocuklarını uslu dursunlar diye onun adıyla korkuturdu. İmparatorlukta ise ünlü Tirth ys Muire'den, sahil eyaletlerini sık sık ve korkunç saldırılarla yağmalayan Denizin Vahşi Domuzundan sessizce söz edilirdi. Geralt, Crach'ı uzun zamandır tanıyordu, çok eskiden yarl, Ciri'nin annesi genç Paveta'yla evlenmek istediği bir zamandan.

Geralt'ın adını hiç öğrenmediği küçük ayakkabı boyacısı, o arsızlığı, serseriliği, sokak çocuğu hâliyle çok cana yakın bir yaramazdı. Ayrıca, çok büyük de girişimcilik ruhuna sahipti, hatta o kadar iyiydi ki, bu yüzden başı bazen belaya bile giriyordu. Geralt, onu benzer bir durumda, ağzını burnunu kırmaya niyetli bir grubun elinden kurtarmıştı. Ayakkabı boyacısı durumu hak etmişti aslında, dükkânların önüne her gün pis su dökerek çizmelerin çamurlanmasını sağlıyor, böylece daha çok müşteri çekmeye çalışıyordu.

Corvo Bianco'nun kâhyası Barnabas-Basil Foulty, centilmen centilmeni biriydi. Tüm hayatı boyunca Kniebihly ailesi veya Amiral Rompally gibi seçkin soylulara hizmet etmişti çünkü kendi şahsi vakarına uymayan hiçbir kimseyi işvereni olarak kabul etmezdi. Barnabas-Basil, Mösyö Bolius ve Baron Rossell zamanını bile hatırladığı için üzüm bağıyla ilgili anekdotlarla doluydu. Corvo Bianco'nun her köşesini ve sırrını bilirdi. Müthiş bir yönetici olduğu için, konağın modernizasyonu ve idaresi ile ilgili çok değerli tavsiyelerde bulunuyordu. Geralt daha iyi bir yardımcı bulamazdı. Hatta Corvo Bianco'yu o inanılmaz kâhyanın eline teslim ederek, Anna Henrietta efsungere şimdiye dek aldığı en inanılmaz hediyeyi vermişti, çünkü onunla ilgilenecek yetenekli biri olmayan ev, ev değildir.

Bir kasa dairesini soymak için kişi, zırh kaplı kapıları zorla açmalı ve içerideki ganimet yığınlarını gizlice götürmelidir. Ancak evvela bahsi geçen kasa dairesinin yer aldığı binanın içine girmek gerekir. Bunu başarmak için Geralt, ünü tüm Kuzeye yayılmış bir sirk sanatçısı olan ve görünüşe bakılırsa yeteneklerini yasalara biraz daha az uyan amaçlar için de kullanan Eveline Gallo'nun yardımından faydalanabilirdi.

Shani kendisini kurtarmaya geldiğinde Geralt, Ayna Ustası'nı alt edecek bir yol bulmaya kafa yoruyordu. Shani, yıllarını kara büyünün her türlü tezahürünü inceleyerek geçirmiş ve kesinlikle yardımcı olabilecek Oxenfurt Akademisi'nden bir profesör tanıyordu. Ne yazık ki cadı avcıları, profesörün bilgisinin sadece kendi amaçları için kullanılmasının doğru olacağına karar vermiş ve evinin dışına muhafızlar yerleştirmişlerdi. Profesör resmi olarak özgür bir adamdı ama gerçekte kimse, avcıların izni olmadan eve girip çıkamıyordu.

Yüce vampir topluluğunun yaşa dayalı katı bir hiyerarşik düzene sahip olması, benim ve sanıyorum sizin kadar, Geralt'ın da ilgisini çekmişti, bu düzen, bir vampir ne kadar yaşlıysa, bir konuya ilişkin söz hakkının o kadar fazla olmasına ve bu sözlere karşı çıkmanın cezasının da o kadar ağır olmasına dayalı. Beauclair'de, Kürelerin Birleşimi sırasında bırakıldığı mağarada yaşayan son derece kadim bir vampir yaşıyordu. Geralt ve Regis, Dettlaff'ı bulmada onun yardımından faydalanmak üzere onu görmeleri gerektiği kanaatine vardı. Tek sorun, vampir ırkının daha kadim üyelerinin misafirlere karşı pek de makul davranmamalarıydı. Bu kadim vampir, misafirlerden o kadar nefret ediyordu ki onun huzurunu bozma düşüncesi bile Regis'i dehşete düşürüyordu. Geralt'ın zor bir karar vermesi gerekiyordu: Kadim'in mekânın ziyaret etme riskini mi göze almalı, yoksa Syanna'yı bulmaya mı çalışmalıydı?

Tuhaf bir takım olaylar dizisinde Geralt, kendisini Oxenfurt'taki Borsodi Müzayede Evi soygununa katılırken bulmuştu. Bunun nasıl olduğu ise başka bir zamana bırakılması gereken heyecan verici bir hikâyedir. Burada ise birkaç gerçeğe odaklanalım: Efsunger, usta hırsızlardan ve ev soygunu sanatçılarından oluşan bir ekip kurmakla görevlendirilmişti. Adaylardan biri de Mahakam madenlerinde pişip olgunlaşmış bir patlayıcı uzmanı olan Casimir Bassi'ydi.

Cüceler, efsanevi Temerya Kralı Desmond daha annesinden mama isteyen bacak kadar bir çocukken bile bankacılık işleriyle uğraşırlardı. O zamanlardan bu yana önde gelen bankacı cüce aileleri olan Giancardiler, Vivaldiler ve Cianfanelliler Kuzey'in tüm büyük şehirlerinde şubeler açarak hizmetlerini gitgide yaygınlaştırdılar. Vimme Vivaldi aile bankasının Novigrad şubesini şehirdeki en büyük banka hâline getirerek bu kıymetli geleneğin meşalesini modern zamanlara taşıdı. Geralt ve ben kendisiyle hikâyemizin başlangıcından onlarca yıl evvelinde karşılaşmıştık ve o zamandan beri dürüstlüğünü ve finansal zekâsını hep takdir etmişizdir. Bankasının, insan olmayanlara karşı giderek artan baskılara rağmen hâlâ kazanç sağladığını görmemizin ardından bahsettiğim bu erdenlerinden ikincisinin, hikâyemiz başladıktan sonra da geçerliliğini koruyor olduğu bir kez daha tescillenmiş oldu.

Kral II. Vizimir'in danışmanlığını yapmış, ayrıca Adil de denen, Büyücüler Konseyi üyesi ve Sahireler Loncası'nın sonraki kurucusu Philippa Eilhart, Geralt'ın hayatında olduğu kadar dünya tarihinde de önemli bir yere sahipti. Yetenekleri tartışılmazdı, ancak ara sıra manyakça ihtiraslar sergilediği de su götürmez bir gerçekti. Oldukça güvenilir raporlara göre Kral II. Vizimir'in ölümünde parmağı vardı ve bir Lonca üyesi olarak başka iki kralın daha öldürülmesi olayına karışmıştı: Aedirnli Demavend ve Temeryalı Foltest. Bundan ötürü bir zamanlar "Tretogor Sarayı'nın Mücevheri" olan Philippa, artık aranan biriydi ve Kuzey ve Nilfgaard gibi bölgelerin özel kuvvetleri onun peşindeydi.

Tılsımcı, falcı, şifacılar gibi taşrada yaşayan böyle kurnaz kişilerde genelde olduğu gibi, Karadal cincisi de, etrafında bir sürü söylenti ve efsaneler dönen gizemli bir adamdı. Bazıları onun ölülerle konuşabildiğini söylerken, kimileri de, kabirle olan başka bir ilişkisinden söz ediyordu, genç bir adamken öfkesine yenik düşüp babasının başına baltayı indirmiş olmasından. Bazıları da çiftlik hayvanlarına karşı uygunsuz derecede yakınlık gösterdiğini söylüyordu. Tüm bu söylentiler Velen'in cahil köylülerinde cinciye karşı korku ve saygı hislerini körüklüyor, cinci ise büyük ihtimalle bunları dindirmek için pek bir şey yapmıyordu.

Şehir morgunun sorumlusu ve Ebedi Ateş Kilisesi'nin rahibi Muhterem Nathaniel, aşağılık bir karaktere ve çalkantılı bir geçmişe sahipti. Cüppesini giymeden evvel yıllarca şehir işkencecisi olarak görev yaptı. Eski bir cellattan daha kötü bir papaz adayı bulmak ciddi anlamda zor olurdu lâkin ne demişler: Novigrad'da her şey mümkündür.

Tüm efsungerlerin ortak noktaları vardır ama Eskel ve Geralt'ın ortak noktaları gerçekten çok çarpıcıydı doğrusu. İlk karşılaşmalarında ikisi de Kaer Morhen'de tahta kılıç sallayan iki oğlandı. Daha sonra ikili, çetin sınavlara beraber girdi: ilk seçmelere, kanlı Değişimlere, Bitki Sınavına ve efsungerlerin göz korkutucu engel parkuru Zırheldivenli eğitimine. Çocukça kabahatleri yüzünden dayak yerken bile beraberdiler. Yetişkinlik çağına eriştiklerinde ise farklı Yollardan gittiler ama neredeyse her kış soğuğun yolunu gözlemek, başarılarına kadeh kaldırmak ve aralarından ayrılan yoldaşlarını yad etmek için Kaer Morhen'de bir araya geldiler. Eskel, Geralt kadar ün kazanamamış olsa da tecrübe konusunda Ak Kurt'tan aşağı kalır yanı yoktu, kontratlarını dikkatlice ve etkili şekilde yerine getirirdi. Avları sırasında ölümle defalarca burun buruna gelmesine rağmen yüzündeki çirkin yarayı, avlamaya çalıştığı bir yaratığın pençesi değil sağı solu belli olmayan Beklenmedik Çocuk Deidre Ademeyn'nin kılıcı açmıştı.

Bu Aen Elle elfi, Eredin'in danışmanlarından biriydi ve sıra dışı becerileri sayesinde de Vahşi Avın önemli subaylarındandı. Kadim büyüler kullanan Caranthir, Avın Süvarilerini zaman ve uzayın mistik yollarından geçirerek farklı dünyalara ulaştırırdı. Aynı zamanda kısa mesafeli ulaşımda da üzerine yoktu, Kaer Morhen saldırısında sık sık kullandığı ışınlanma gibi.

Ayanlar Kralı olarak da bilinen Auberon Muircetach, Avallac'h ve Vahşi Av'ın yuvası olan uzak Tir ná Lia topraklarının hükümdarıydı. Auberon, Eredin Bréacc Glas tarafında zehirlenmiş, buna müteakip Glas kendini kral ilan etmiştir. Auberon altı yüz elliden fazla yılın yorgunluğu ve yıpranmışlığıyla hayata gözlerini yumdu.

Geralt, Sör Milton'ın katilini delicesine kovaladı. Bu kovalamacanın sonlanma şekli, Geralt'ın ne kadar tehlikeli bir düşmanla karşı karşıya kaldığını gözler önüne seriyordu, katil, Geralt'ı ona karşı tuzak kurduğu eski bir ambara yönlendirdi. Akabinde dövüşmeye başladılar ve bu dövüşün en önemli anında Geralt, bir yüce vampir ve eski bir dost olan Regis tarafından kurtarıldı. Bu noktada, Regis'in yıllar önce Geralt'ın yol arkadaşları grubuna (benim de bir parçası olduğum) katıldığını ve Ciri'yi bulmak üzere bizimle birlikte yola çıktığını belirtmem gerekiyor. Birlikte pek çok harikulade macera yaşamıştık ve Regis de hayatını emanet edebileceğiniz türden sadık bir dost olduğunu kanıtlamıştı. Ne yazık ki bu yolculuk, Regis açısından trajik bir şekilde sonuçlanmıştı. Onu adeta ıslak bir lekeye dönüştüren Vilgefortz tarafından öldürülmüştü. Eski dostunu görmesiyle birlikte yaşadığı anlık şaşkınlığın nedeni de buydu. Sonuçta Regis'in ölüşünü kendi gözleriyle görmüştü. Ancak durum şu ki, bu ölüm Regis'in ne "son" ne de ilk ölümüydü. Regis, genç bir delikanlıyken özgür ruhlu birisiydi ve kan içmekten epey zevk alıyordu. Bu yaşam tarzı kızgın köylüler tarafından katledilmesine neden olmuştu. Bu olaydan sonra iyileşmesi 50 yılını almıştı, ya da ölümsüz birisi için hiç vaktini almadığı da söylenebilir. Sağlığına tamamen kavuştuktan sonra kan içme alışkanlığını tamamen bırakmıştı. Yıllar boyunca tamamen ölmüş olduğunu düşünüyorduk. Her şeye rağmen tersanedeki o ambarda Geralt'ın karşısında duruyordu. Regis tamamen iyileştiğini ve Toussaint'ya dostu Dettlaff'ı bulmak üzere geldiğini söyledi. Regis ve Geralt'ı Beauclair'de bir araya getiren ani koşullar bunlardı. Ancak birlikteliklerinin tadını çok fazla çıkaramadılar. Başkalarının yaklaşmakta olduğunu duyabiliyorlardı ve kızgın insanlarla karşı karşıya gelme riskini almak istemeyen Regis, Geralt'la geçici olarak konforlu bir yuvası haline getirdiği mezarlıkta tekrar buluşmayı kabul etmişti.

Zeki, sağduyulu ve inanılmaz karizmatik Ge'els, Aen Elle dünyasının ve eski hükümdarları Auberon Muircetach'ın saygı ve güvenine sahipti. İşte bu yüzden Ge'els hem yüksek rütbesini Eredin gücü eline geçirdikten sonra koruyabilmiş ama aynı zamanda da yeni kralın en güçlü müttefiklerinden biri olmuş, Eredin, Vahşi Avın başında gittiği zaman geride naip olarak kalmıştı. Ge'els her ne kadar Aen Elle halkı içindeki en nüfuzlu kişilerden biri olsa da, asla güç peşinde koşmamıştı. Avallac'h'a göre sadakati ve doğruyu yanlışı ayırabilme yetisi, son savaşta dengeleri değiştirmek için kullanılabilecek bir zayıflıktı.

Geralt hayatı boyunca çeşitli çılgınca görev üstlendi ve bunlardan çoğu temel mesleği olan canavar avcılığının çok dışında olan şeylerdi. Ancak Borsodi Müzayede Evi'ndeki kasa dairesini soymak için bir ekip toplamak, bu çeşitlilik yelpazesi için bile alışılmadıktı. Efsungere, iyi bir aday olacağı söylenen şaibeli karakterlerden biri de Yaruga'nın kuzeyindeki en ünlü kasa hırsızı Quinto'ydu.

Gücün dizginlerini kadınların elinde görmeye alışık olmayan şövalyelerin ve savaşçıların saygısını kazanmak bir kadın için gerçekten de zor olabilir. Birna'nın örneğinde olduğu gibi, Skellige Kralı Bran'ın iktidar peşindeki dul karısı yurttaşlarına ve onların geleneklerine karşı büyük bir küçümseme ile bakıyorsa elde edilen bu saygı fayda sağlayabiliyor. Gelenekçi kralın vefatı örneğinde gördüğümüz üzere, bu adetler Birna'nın çağ dışı bir ayini gerçekleştirmesini ve kendini kocasının ateşine atmasını gerektiriyorsa ayinlerin tam bir safsata olarak görülmesi gayet normal karşılanabilir. Haklı olsun ya da olmasın, Birna'nın asırlık Skellige geleneklerini değiştirme çabası onu yarllar ile karşı karşıya getirdi ve onun Cintralı Calanthe ya da Lyrialı Meve gibi başarılı ve saygıdeğer bir yönetici olarak anılmasını zorlaştıracak gibiydi.

Kaer Morhen'in efsungerleri arasından en genci ve muhtemelen şehrin surları içinde eğitilmiş en son efsunger olan Lambert, biz hikâyemize başlamadan önce pek çok güçlü yaratığı avlayarak ve Kıta'nın diyarlarını defalarca gezerek savaş yeteneklerini defalarca kanıtlamıştı. Diğer yandan Lambert kibri ve alaycı mizahıyla bilinir, yaptığı huysuzluklar ve pervasız tavırları zaman zaman Kurt Okulu'ndaki efsunger dostlarını bile rahatsız ederdi. Kötü yanları ne olursa olsun Lambert'in dostları için gerekirse cehennem ateşine göğüs gerecek kadar cesur olduğunu söylemiz gerekir.

Demleyici adlı Kocakarı, üç şeytani kız kardeşin yaş bakımından ortancasıydı fakat boyut bakımından birincilik onundu. Demleyici'nin bir büyü karışımları yapma ustası olduğu, bunun yanı sıra biraz daha iğrenç efsanelere göre bir düzineden fazla insan çorbası tarifi bildiği söylenirdi.

Savaş zamanlarında kaderin acımasız pençesinde kıvranan pek çok insana rastlamak mümkündür. Bu yüzden Geralt, Velen bataklıklarındaki çocukların Gran diye seslendiği bir kadınla karşılaştığında pek şaşırmamıştı. Kadın ne olduğu belli olmayan hastalıklara yakalanmış gibiydi. Derdi her ne olursa olsun savaş yetimlerine şefkat ve sevgiyle davranıyordu.

Geralt, pek çok büyük beladan kurtulmuştur, bazen kendi çabasıyla, bazen de başkalarının yardımıyla. Ona uzatılan en garip yardım ellerinden birisi Ayna Ustası'na aitti. Efsunger bir Ofierli gemisindeydi, esir tutuluyordu ve darağacıyla buluşmaya gidiyordu ki…bu esnada, birdenbire, içeriye Ayna Ustası geldi. Efsungere ilk karşılaşmalarını hatırlattı, Ak Bostan'da Geralt'a Yennefer'ı bulmada yardım ettiği zamandı bu. Şimdi de yardım teklifinde bulunuyordu. Ancak bu kez bir bedeli vardı. Geralt'ı gemiden kurtarması karşılığında, Geralt'ın belirli bir kavşakta kendisiyle buluşmasını talep etti. Efsunger bunu kabul ettiğinde yüzünde garip bir işaret belirdi. Sanki Ayna Ustası, bir sözleşme yaptıklarına dair onu damgalamıştı, ki bunun gerçekten de bir sözleşme olduğu sonradan şüpheye mahal vermez şekilde kanıtlandı…

Geralt, "Baron" Phillip Strenger ile ilk karşılaştığında adamın sergilediği bolca çelişki onu şaşırtmıştı. Ordusunun dillere destan yenilgisinden sonra işgâlci Nilfgaard İmparatorluğu'na hizmet ederek onlarla müzakere edip anlaşan bu eski Temeryalı askerin bir fırsatçı olduğu gayet açıktı. Yöre köylüleri ondan "Kanlı Baron" lakabıyla bahsediyordu, bu onun vasallarıyla ilgilenmede nazik davranma eğiliminde olmadığının açık bir göstergesiydi. Öte yandan, hem yabancı hem de kiralık bir canavar katili olan beklenmedik bir konuğa karşı şaşırtıcı derecede cana yakın bir ev sahibi olmuştu.

Geralt, üçüncü ve son dileğini dinlemek üzere Olgierd von Everec'i ziyaret ettiğinde, bu sert ve kavgacı atamanın bir zamanlar evli olduğunu öğrendi. Ancak bir noktada karısını terk etmiş ve veda hediyesi olarak ona mor bir gül vermişti. Geralt'ın görevi ise von Everecler'in terk edilmiş köşkünde bir yerde bu gülü bulmaktı. Oraya vardığında, Olgierd'ın yıllar önce yalnızlıktan ölmüş eşi Iris ile bağlantılı kötücül bir heyulanın konağa musallat olduğunu keşfetti. Öfkesi ve kahrı, eski evini şeytani bir enerjiyle doldurmuştu.

Irina Renarde, sadece sanattaki dev tecrübesi sayesinde Tilkiler olarak bilinen maskeli oyuncular topluluğunun gayri resmi lideri olmamıştı, aynı zamanda grubun en büyük yıldızı da kendisiydi. Bu yetenekli sanatçı hem komediler, hem de dramlardaki muhteşem başrol performanslarıyla nam salmıştır. "Zillet Zamanında Aşk," "Kovir Berberi" ve "Yedi İmparator için Yedi Gelin" gibi beğenilen oyunlardaki performansıyla kültür ve sanatla uzaktan yakından alakası olmayanlar tarafından bile bilinmektedir.

Geralt, Gölün Hanımı ile ilk olarak Kaer Morhen'den çalınan bir şey onu Bulanık Sular olarak bilinen bir köye getirdiğinde karşılaşmıştı. Orada, gizemli bir dişi varlık, köyün adını aldığı bulanık sularda yaşıyor ve sahillerde yaşayan sakinleri gözetiyordu. Köylüler, sualtı koruyucularına o kadar saygı duyuyorlardı ki onun onuruna bir heykel dikmişlerdi. Önceleri, Gölün Hanımı'nın emrinde güçlü şövalyeler olsa da hepsi, uzak diyarlara yapılan seferlerde, tıpkı onurlu şövalyelerin genelde başına geldiği gibi ölmüştü. Şimdi Hanım yapayalnız yaşıyordu ve efsunger de sevdiği ve saygı duyduğu biri olduğu için Geralt'ın dostluğunu seve seve kabul etmişti. Efsunger bir zamanlar Gölün Hanımı'nın bir nevi yerel bir tanrı olduğunu düşünmüştü ama Lac Célavy'de tekrar karşılaşmaları, Hanım'ın sadece Bulanık Sular'da yaşamadığını fark etmesini sağladı. Onun yerine, Gölün Hanımı erdem ve mertliğin onurlandırıldığı her yeri evi kabul etmekteydi.

Yarl Udalryk en hafif tabirle biraz gizemli biriydi. Üzerinde esrarengiz bir illet var gibiydi, bu yüzden pek kimse ona yanaşmazdı.

Sevgili okuyucu, senin bir kültür ve zevk insanı olduğunun bahsine varım - böylelikle beni, yani Dandelion'u, tanıyor ve bu hikâyede oynayacağım rolü biliyorsun diye düşünüyorum. Yine de, hiçbir boşluk bırakmamak ve geride kalan yarım yüzyılı henüz yıldız ışığımın ulaşmadığı karanlık bir köşede geçirmiş olman ihtimaline karşılık, hakkımda bir kaç satır karalayayım. "1229'da doğmuş, yetenekli bir şair ve ozan, Oxenfurt Akademisi mezunu, dünya çapında kadınlar tarafından takdir edilen, yer yer tapılan, eşsiz bir âşık, yetenekli bir müzakereci ve heyecan verici bir hatip" - işte bu ozan Dandelion'un dostları ve destekçileri tarafından çizilen tablodur. Bu manzaranın oldukça parlak bir şekilde renklendirdiğini düşünüyorum şahsen. Ben kendimi, İlham Perisi'nin hizmetinde, azimli bir sanatçı olarak görmeyi tercih ediyorum, ayrıca eserlerimin efsunger Geralt'ın dostu ve sarsılmaz yoldaşı olduğum, sonsuza dek de böyle kalacak oluşumdan ötürü, akıl almaz derecede değerlendiğini düşünüyorum. Bu eserimde, onun son yaptıklarını ve ölene dek şarkılarını söyleyeceğim hikâyesini anlatıyorum.

Bir şair ve romantik bir kişilik olarak pek çok kadının ruhunu ve bedenini insanı hayran bırakacak süslü dizelerle ölümsüzleştirmişimdir. Ama ne zaman Priscilla'nın methiyelerini söylemek için ağzımı açacak olsam, her ne kadar anlaşılmaz gelse de, boğazım düğüm düğüm olur, kelimeler damağıma yapışır ve nakış gibi işlenmiş tüm sözler doğanın ona bahşettiği bu doğal güzellik, yetenek, hissiyat ve aklın yanında yapmacık ve için boş kalır. Hikâyemizin başladığı zamanlarda Priscilla (ya da sanatsal ününü kazandığı sahne adıyla Callonetta), kendisini Lan Exeter ve Pont Vanis'in şatafatlı saraylarından Tretogor ve Caelf'e ve oradan da son olarak göz kamaştıran Novigrad şehrine götürecek olan zafer niteliğindeki konser turnesinin son durağında hayatın tadını çıkarmakla meşguldü.

Olgierd'ın eşine verdiği mor gülü bulmakla görevlendirilen Geralt, tuhaf ve korkunç yaratıklara ev sahipliği yapar hâle gelmiş, von Everec ailesinin terk edilmiş konağına gitti. Bu yaratıklar arasında, konuşabiliyor olmalarına rağmen kendileri hakkında pek az şey söylemeyi tercih eden kara bir kedi ve köpek de vardı. Geralt, onların kara büyü ile çağrılan, hayvan bedenlerine hapsedilen, Iris von Everec'e hizmet etmeye mecbur bırakılan, başka bir dünyaya ait iblisler olduğunu sanıyordu. Gizemli ikili, kaybettikleri özgürlüğe yeniden kavuşmalarına yardımcı olması için Geralt'a güvenmişti ancak onun da bunu nasıl yapacağına dair hiçbir fikri yoktu.

Vahşi Av'ın Kralının adı, kâbusların efendisinin, o korkunç maskenin ardındaki varlığın kimliği, uzun bir süre boyunca öğrenilememişti. Ancak zaman içinde, elde edilen bilgi kırıntıları düşmanımızın tam portresini belirginleştirdi. Tabii bu durum, yarattığı korkuyu bir nebze olsun azaltmadı. Vahşi Av, esasında Aen Elle, yani Kadim Halk'ın dünyasından gelen elit bir süvari tugayıydı ve hırslı ve acımasız bir kral olan Eredin Bréacc Glas tarafından komuta ediliyordu. Kurbanlarını ele geçirip ana yurduna köle olarak götürmek üzere kendi dünyası ile bizim dünyamız arasında soğuk boşluklardan geçen gizli yollar üzerinden seyahat ediyordu. Şu anki Avının hedefi, güçlerini kendi çıkarı için dizginlemek istediği Cirilla'ydı. Önündeki tek engel Rivialı Geralt'tı.

Efsunger kuzgun saçlı sahireyle ilk olarak yirmi yıl önce tanışmıştı. Dostlukları ve aralarındaki ilişki, bir cinni ve Geralt'ın kaderlerini ayrılmayacak şekilde birbirlerine bağlayacak olan dileğini kapsayan ortak bir maceralarıyla başlamıştı. Ancak, o zamandan beri ilişkileri oldukça fırtınalı geçmişti ve iniş çıkışlar, krizler ve ayrılmalar hiç eksik olmamıştı. Geralt ve Yennefer'in aşkı "zıtlar birbirini çeker" tezinin adeta kesin bir kanıtı niteliğindeydi. Birkaç yıl önce, ikisinin de maceradan maceraya koştuğu uzun bir ayrılıktan sonra Geralt ve Yennefer yeniden bir araya gelmişti. Sükunet anları, Vahşi Av'ın onları bulup Yennefer'i tutsak etmesiyle birlikte son buldu. Efsunger onu kurtarmak için hemen yola çıktı ancak bu girişimi hafızasını kaybetmesiyle sonuçlandı. Tamamen iyileştiğinde derhâl sevgili sahiresini bulma macerasına başlamak üzere bir kez daha yola çıktı.

Geralt, Vlodomir von Everec'i bulup ona hayatının en iyi gününü geçirtmekle görevlendirilmişti. Bu, Geralt'ın en silik görevlerinden biri olabilirdi, tabii Vlodimir çoktan ölüp gitmiş olmasaydı. Ancak gizemli Ayna Ustası, bunu pek engel olarak görmüyordu. Geralt'a, von Everec'in kanını içeren bir şişe verdi ve Vlodomir'i mezarından çıkaracak büyülü sözleri öğretti. Böylece Geralt, von Everec'in aile mahzenmezarına giderek genç von Everec'in gömüldüğü yeri arama işine koyuldu.

Uzun yıllar ayrı kaldıktan sonra gördüğün bazı arkadaşlar olur ya, onları görür görmez başın ağrımaya başlar ama ağrı nefret gibi değildir de şöyle ikiniz de kafayı bulduktan sonraki akşamdan kalma hissin bedeninde vücut bulması gibidir. Diğer taraftan bazılarını görür görmez sinirlerin bozulur ve elin kılıcına gider. Geralt için Guletli Letho bu iki sınıflandırmaya da uyuyordu. Engerek Okulundan firar eden bu efsunger, Nilfgaard imparatoru Emhyr var Emreis ile olan işbirliğinin meyvesi olarak en az iki Kuzeyli kralın kanını dökmüştü. Bu suçlarla itham edilen Geralt kendi aklamak için Letho'yu kovalamak zorundaydı. Loc Muinne'deki karşılaşmadan iki taraf da sağ ve zarar görmemiş vaziyette ayrılsa da Geralt Letho'yu tekrar görebileceğine hiç imkan vermemişti. Bu sebeple savaş yüzünden harabeye dönmüş Temerya sınırlarındaki bir ambarda Letho'yu görünce gerçekten çok şaşırmıştı.

Dijkstra'nın hazinesini koruyan trol Bart, Novigrad'ın zengin kesimi arasında yeni gözde çocuk olabilir aslında, bankacılardan ve tüccarlardan tutun, yeraltı dünyasının suç patronlarına kadar herkesin peşinde olduğu bir trend. Bu trendde, koruma dediğin sadece kesin sadakatiyle değil, aynı zamanda dev boyutu, bitmek bilmez dayanıklılığı ve ezici fiziksel gücüyle öne çıkıyor. İyi gelişmiş bir zekâya ise gerek yok tabii, hatta muhafızın performansını bile düşürebilecek şeyler bunlar. Açıkçası, iyi bir muhafız, efendisine ihanet etmeyi bile düşünemeyecek kadar beyinsiz olmalı. O yüzden, troller, ogreler ve son çare olarak büyülü kırmalar böylesi roller için çok aranan türlerdi.

Skellige yarllarından çok azı, aralarından en yaşlısı olan Donar an Hindar kadar onurlu ve söz sahibiydi. İlerlemiş yaşına rağmen klanının aktif liderliğini ve tüm resmi toplantılardaki temsilciliğini yapmayı sürdürdü. Soğukkanlılığını yitirmesine neden olan tek kişi, klanı ile an Hidar ailesi arasında kan davası olan Deli Lugos'tu. Donar'ın evi, Freya tapınağının da bulunduğu Hindarsfjall'daydı. Tam da tanrıların komşuluğunu yapmaya layık olan Donar bilgeliğiyle, saygıdeğer görüşleriyle ve dindarlığıyla tanınırdı. Yalnız bu sonuncu vasfı, gençliğinde çok sayıdaki ibadethanesine sıklıkla akınlar düzenlemiş olduğu Kıta'daki tanrıları kapsamıyordu.

Kendisini iki kardeşin arasında gerçekleşen bir çatışmanın içinde bulan Geralt, ortağı Ewald'ın yanında durmayı seçti ve güçlerini birleştirerek Horst ve korumalarını alt ettiler. Ardından Ewald, Geralt'a borcunu olabilecek en kötü şekilde ödedi: Maximillian'ın Evi'ni kendisine saklayarak onu aldatmaya çalıştı. Neyse ki efsunger sakinliğini koruyarak Ewald'ı hemen oracıkta katletmek yerine her iki tarafın da makul bulacağı bir uzlaşma önerdi. Yolları kısa bir süre sonra ayrıldı. Ewald, aile servetini yönetmek üzere orayı terk etti ve Geralt da efsunger Yol'una geri döndü.

Milton de Peyrac-Peyran, Toussaintli bir baron ve Anna Henrietta'nın yakın şövalyelerindendi. Bu hoş mizaçlı soylu adam, sıkıntılarını her daim dökebileceği bir ziyafet masası bulur veya ağır zırhlı haydutlara ya da dükalığın diğer düşmanlarına kafa tutmaktan çekinmezdi. Geralt, Milton'la yıllar önce, doğru düzgün ve uzun uzadıya anlatılması gereken çok garip olaylar esnasında karşılaşmıştı. Milton, efsungere düşesin elçisi olarak gelip onunla Toussaint'ya gelmesini istediği zaman, yolları tekrar kesişti.

Pek çok kişi Rivialı Geralt ile benim, yani Dandelion'un bunca yıldır paylaştığı dostluğu anlayamıyor. Birlikte vakit geçirmeye ilk başladığımızda garezi olan kişiler benim boğazımı kesip cesedimi bir ağaç kovuğuna atmasının yerinde olacağını söylemişti, tabii başka birini aynını ikimize yapmaya kışkırtmadan hemen önceydi bu. Bu kişiler kıskançlığından böyle konuşuyor. Zira Geralt benim çok değer verdiğim bir dostumdu ve o da pek çok defa bu gerçeği yeterince kanıtlayacak şeyler yapmıştır. Dünyaca ünlü yaratık avcısı, Kadim Dilde Gwynbleidd olarak ya da o kadar kadim olmayan (ama bir o kadar asil olan) dilde Ak Kurt olarak bilinen adam hakkında pek çok şey söyleyebilirim. Çünkü Rivialı Geralt gerçekten de eşi nadir bulunan birisiydi. Kısa bir karşılaşmanız olduysa ona, kılıç sallayan, basit bir canavar yakalayıcısı, kirli bir mesleğin kavgacı icracısı gibi ifadelerle etiketleyebilirsiniz ancak onu yakından tanıdığınızda sonsuz derinliklerin, benzersiz görüşlerin ve dünyaları aşan geniş bir tecrübeye sahip bir kişi olduğunu göreceksiniz. Dışardan bakıldığında içine kapanık, pek konuşmayan biridir hatta huysuz biri olduğu bile söylenebilir ancak bu dış görünüşün altında denizlere sığmayacak kadar fazla iyi niyet, iyi espri anlayışı ve ister iyi bir tavsiye olsun ister kılıcının usta bir şekilde kullanılması olsun dostlarına daima yardım etmeye hazır bir dürüstlüğü olan bir kişi yatmaktadır. Anlamsız, sahte bir alçak gönüllülüğü bir kenara bırakarak şunu söyleyebilirim ki onun hikâyesine yaşayan herkesten çok daha iyi biliyorum. Hem iyi hem kötü günlerinde onunla birlikte olarak akıllıca tavsiyelerim, sıcakkanlı sözlerim ve keskin zekamla ona yardımcı oldum. Sonuç olarak, hem daha önceleri hem de şu an dâhil olmak üzere onun hikâyesinin önemli bir parçasıyım. Dolayısıyla, günlüğüme devam ederek yaptıkları ve başarılarının bir sonraki bölümünü de yazıya dökmeyi, gelecek nesillerin yararı için, bir görevim olarak görüyorum.

Vilmerius Hastanesi'nin baş cerrahı Joachim von Gratz ile son derece talihsiz şartlar altında karşılaştık. Priscilla'm saldırıya uğramıştı ve o da kızın yaralarıyla ilgileniyordu. O kadar sarsılmıştım ki ilk karşılaşmamızı zar zor hatırlıyorum ama şu kadarını söyleyeyim, kendisi önceki cinayetler hakkında çok şey bilen ve bu durumu araştırmamızda bize yardım etmek istediğini söyleyen, soğukkanlı bir doktordu.

Naçizane fikrimce bir insanın iç organları çıkarılmış bir hayvanın bağırsaklarına bakarak öğrenebilecek tek şey zavallı hayvanın içinde parazit olup olmadığıdır. Ancak, tıpkı Skelligeli çoğu druid gibi Hjort da haruspisinaya ve kiromansiye (bir de oniromansi var ama rüyalar kişinin ruhuna giden bir yol olduğundan bu daha anlaşılabilir) büyük önem verirdi. Geleceğe dair birden çok kehanetinin gerçekleşmiş olması ve çok geniş rüyaların dahi anlamını yorumlayabilmesi sonucu meslektaşları arasında büyük saygı gördüğü ve itibar kazandığı söyleniyordu. Bu druid tüm benliğiyle Brokvar Klanına bağlıydı, yetenekleri ve bilgisi sayesinde danışmanlık işinde harikalar yaratmış ve Brokvar Klanı mensubu Spikeroog yarlı Udalryk'in büyük güven duyduğu danışmanlardan biri olmayı başarmıştır.

Skellige'deyken Geralt, Crach'ın iki çocuğundan küçüğü, Cerys an Craite ile sonunda tanışma fırsatı buldu. Arkadaşları arasında Atmaca olarak bilinen Cerys, adından da anlaşılacağı üzere hırslı ve çevikti. Cerys tam bir adalıydı ve babasına tıpatıp benziyordu, cesaretini, azim ve inatçılığını ondan almıştı. Yılmak bilmeden, büyük kardeşi Hjalmar da dâhil en az herkes kadar her işi yapabileceğini, hatta daha da iyi yapacağını kanıtlamaya çalışıyordu.

Margarita Laux-Antille'in akli, ruhani ve fiziksel özelliklerinin bir listesini yapmaya kalksam dağlar kadar parşömen harcamam gerekir. Arkadaşları için Rita, önceden Thanedd adasındaki Aretuza Sahire Akademisinin, ünlü atası, Ilona Laux-Antille'in de okuduğu okulun rektörüydü. Mesleğinin aksine Margarita politikayla ilgilenmiyordu, sadece okulunun iyiliği için Sahireler Loncasına katılmıştı. Son olarak da güzelliğinden bahsetmek lazım. Büyük heykeltıraşlar tarafından yapılmış mermer tanrıça ve perilerin bile bu sahirenin güzelliğiyle yarışamayacağı söylenirdi.

Sigi Reuven ismiyle dolanan kişi esasında Redanya istihbaratının eski başkanı ve Geralt ve benim pek çok kez yollarımızın kesiştiği biri olan Sigismund Dijkstra'dan başkası değildi. Kral Radovid'in gözünden düşmüştü ve uzun yıllar boyunca ondan hiçbir haber alınamadı. Görünüşe bakılırsa artık gölgelerden sıyrılmaya karar vermişti ancak üst düzey politika çekişmelerine geri dönmek yerine yeraltı suç dünyasının içine daldı ve hızlı bir şekilde bu dünyanın liderlerinden biri olarak yükseldi.

Kıtanın tarihindeki pek az isim, Emhyr var Emreis, Deithwen Addan yn Carn aep Morvudd, Düşmanlarının Mezarı Üstünde Dans Eden Kor Alev kadar hem korku hem de saygıyı aynı anda uyandırabiliyordu. Nilfgaard İmparatoru, Metinna, Ebbing ve Gemmera'nın lordu, Nazair ve Vikovaro'nun hükümdarı olan Emhyr uygar dünyanın yarısının hâkimi ve diğer yarısının da gelecekteki fetihçisiydi. Yaptıkları ve kararları, krallıkların ve toplumların tamamını şekillendiren bir kişilikti. Basit bir efsungerden ne istiyor olabilirdi ki?

Geralt, başkalarının hayatını kurtaramayacağı durumlarla birçok kez yüzleşmişti. Hatta, bu sıkıntıya bir nevi alıştığı da söylenebilirdi. Ancak, insanın hoşlandığı bir tanıdığının, acımasızca idam edilişini, elinden hiçbir şey gelmeden izlemek zorunda kalması kadar kötü bir şey olamaz. Geralt'ın başına da, kral katili Letho'nun peşindeyken tanıştığı, Felicia Cori adındaki genç bir sahire konusunda aynı şey gelmişti. Geralt her ne kadar onu çok yakından tanıyamamış olsa da, hoş ve girişken bir genç kadın gibi görünen Philippa Eilhart'ın bu eski öğrencisinden hoşlanmıştı. Ancak Cori de bir büyücüydü, bu yüzden sonu da odun ateşinde oldu.

Yaşlı tabiri Velenli Kocakarılar için hafif kalırdı, ilk insan kralların tahta çıkışından ve muhtemelen elflerin gelişinden beri yaşayan bu Kocakarılara kadim demek daha doğru olur. Korkunç kardeşlerden biri olan Whispess ise aralarından en yaşlısı olanıydı, en azından bataklık sakinlerinin fısıldanan efsanelerinde öyle söylenirdi. Fısıldanan diyorum zira efsaneler biraz yüksek sesle söylenirse Kocakarılar bunu hemen duyardı. Kocakarılar ağaçlara asmak için adak olarak insan kulağı istemişlerdi ve tarih öncesi dönemden kalma büyüler yaptıkları bu kulaklar aracılığıyla bataklıkta olan her şeyi duyarlardı.

Geralt da, ben de, zamanında Sahireler Locasının gururlu bir üyesi olan, dünyayı gibi komplolar, zorlamalar ve büyüyle istediği hâle getiren, Kovir Münzevisi, Síle de Tansarville'i tanırdık. Síle her zaman için büyü ve dünyanın iyiliğini düşünerek hareket ettiğini iddia ederdi, ancak elleri, amaçlarının karşısında duran krallar da dâhil olmak üzere birçok insanın kanıyla lekelenmişti. Birçok komploya karışmış ve efsungerin genelde istemeyerek yardımcı, engel veya kazara kurban olduğu birçok entrika planlamıştı. O yüzden Geralt'ın sahire ile önceki görüşmelerinin pek de hoş olduğu söylenemezdi. En az bir seferinde de, Geralt'ın Síle'nin hayatını kurtardığı söylenebilirdi ama bu yüzden kadınla aralarının ısındığını söylemek pek doğru olmaz. Her şeye rağmen, Kral Radovid'in zindanında işkence görmüş, sakat bırakılmış sahirenin görüntüsü, efsungerin katı kalbini keder ve acımayla doldurdu.

Skellige Adaları'nın eski hükümdarı Kral Bran uzun ve meşakkatli bir hayat geçirdi. En nihayetinde ihtiyarlığın gelip çattığını hissetti ve eline yalnızca bir bıçak alıp ayı avına çıktı, böylece saltanatını sonlandırdı. Her ne kadar bazı kesimler kralın Adaların uzun vadeli sorunlarını çözmek yerine yağmalarla uğraştığından ve eşinin pabuç kadar diline bir dur dememesinde şikayetçi olsa da Bran saygıdeğer ve onurlu bir kral olarak bilinirdi. Bazıları ise evde kendini bekleyen beladan biraz olsun nefes almak için deniz aşırı savaşlara yelken açtığını iddia ederdi.

Geralt ve ben, suretçi Dudu'yu yıllardır tanıyorduk. Aslında onunla tam olarak tanışmadan öncesine dayanıyordu bu. Toparlamak gerekirse, onunla Novigrad'dayken ve başka bir arkadaşım olan buçukluk tüccar Dainty Biberveldt'in suretine girmiş olduğu bir sırada, farkında olmadan tanışmıştık. Dudu, kişisel bir mesele için Dainty'nin bağlantı ağını kullanmak amacıyla onun şekline girmişti. Dainty, en başta anlaşmalarına burnunu sokan bu sahtekarı bulamamasına epey sinirlenmişti ancak Dudu'nun yatırımları büyük bir gelir getirmeye başlayınca buçukluk takındığı tavrı değiştirdi. Suretçiyi ortak olarak yanına aldı ve onu herkese kuzeni Dudu Biberveldt olarak tanıttı.

Vivienne de Tabris, Anna Henrietta'nın nedimesiydi. Sıkı ağızlı, gizemli, erişilmez bir kişiydi ancak güzelliği erkekleri büyülerdi. Geralt bunun kanıtını, ona aşık olan ve bir lanete maruz kalmış olduğundan şüphelenen Guillaume'dan bir kontrat aldığında gördü. Onun huzuruna çıkabilmesi için Geralt'ın, Vivienne'in kadın destekçisi şövalye turnuvasına katılması gerekiyordu.

Görünüşe bakılırsa Cirilla'yı arayan tek kişi Geralt değildi. Gizemli bir elf d onun peşindeydi. Efsunger gibi o da Ciri'nin nerede olduğunu sormak için Keira Metz'e gitmişti. Bu konuşma sırasında Midcopse köyünün yakınlarındaki harabelerde bir sığınağının olduğunu da söyledi.

Bugün bile hâlâ Geralt'ın, Olgierd von Everec tarafından yayımlanmış kontratla niye ilgilendiğinin sebebini biliyor değilim. Şu meşhur efsunger merakı mıydı? Kaygı verici derecede hafiflemiş para kesesi miydi? Belki de başka, habis bir güçtü… Sebebi ne olursa olsun Geralt, kötü şöhreti yöreye yayılmış soyluyu ziyaret edip lağım canavarı üzerindeki ödülün peşine düşmeye karar vermişti. Daha ilk karşılaşmalarında Geralt, Olgierd'ın eşsiz bir olduğunu anlamıştı. Yürüdüğü toprağa tapan adamlardan oluşan, gayri resmi bir birliğe önderlik ediyordu ama onlardan oldukça farklı olduğu açıktı: Eğitimliydi, bir sanat âşığıydı ve belirli bazı soylu kurallarına bağlıydı. Yine de Geralt adamda tanımlaması güç bir şey algılamıştı, yıllar sonra bunu "doldurulmak için haykıran bir boşluk" olarak adlandıracaktı.

Baronun kızı Tamara ve annesi, Geralt Karga Tüneğine gelmeden kısa bir süre önce ortadan kaybolmuştu. Baron onu, gözünün bebeği olan on dokuz yaşında genç bir hanım olarak tanımladı. O nedenle Karga Tüneği'nin lordunun bu kadar çaresiz bir şekilde onu bulmak istemesi pek de şaşırtıcı değildi.

Özgür Şehir Novigrad neredeyse iki yüz yıldır hiçbir kralın hâkimiyeti altına girmemişti. Francis Bedlam, bir yandan taçlı kafaların cafcaflığıyla dalga geçerken bir yandan da biraz çalımla kendine Dilenciler Kralı demeye başladığında kesinlikle bunun farkındaydı. Bedlam işgüzar biriydi, mesleği için çok da faydalıydı bu, çünkü şehrin her tarafına sızmış hırsızlar, dilenciler, serseriler ve sokak çocuklarından oluşan bir ağı yönetiyordu. Adamları ona en taze dedikoduları iletiyor, en tatlı istihbaratlar ona geliyor ve "tebaalarından" aldığı komisyonla da, Kokuşmuş Koru'daki "sarayını" çekip çevirebilecek kadar yüklüce para kazanıyordu.

Geralt, Oxenfurt lağımına gudubet bir canavarı avlamak üzere girmişti. Bu yüzden eski ve sevdiği bir dostu olan Shani'ye, o nemli ve balçıklı koridorlardan birinde rastlayınca düştüğü şaşkınlığı hayal edebiliyorsunuzdur. Geralt'la ben, bu sıra dışı genç kadınla çok önce, acemi bir öğrenciyken tanışmıştık ama o, geçen bu süre zarfında, saygın bir hekim ve Redanyalı Ordusu'nun korkusuz bir saha sıhhiyecisi hâline gelmişti. Üstlendiği bu ikinci rolü, onu bir birlik askerin eşliğinde, lağımlara inmeye yöneltmişti. Amaçları, oraya yerleşmiş canavarın tükürdüğü zehirden bir numune toplamaktı. Tepeden tırnağa bir beyefendi olan Geralt, ona bu görevde yardım etmeyi kabul etmişti.

Nilfgaardlı Tavar Eggebracht, uzun yıllara yayılmış askeri geleneklere sahip bir aileden geliyordu. Ataları, Maecht, Geso ve Metinna fetihlerinde Altın Güneş sancağı altında gururla hizmet etmiş ve imparatorları için savaşıp can vermişlerdi. Şu son bahsettiğim, Tavar'ın kuzeni Albay Tibor Eggebracht'ın da kaderiydi. Albay, bir önceki Kuzey Savaşı sırasında, Brenna Muharebesi'nde can vermişti. Bu gerçeğe rağmen Tavar Kuzeylilere karşı bir nefret duymadı ve kuzeninin ölümünü, savaşın üzücü fakat bir o kadar da kaçınılmaz bir sonucu olarak gördü. Levazım subayı olarak üzerine düşen görevleri layığıyla yerine getirdi ve askerlerinin iyiliği onun için hep öncelikli bir unsur oldu.

Vahşi Av'ın bir generali olan ve Geralt'ı kâbuslarında sık sık ziyaret eden Imlerith, Ciri'yi yakalayıp, hükümdarı Eredin'e teslim etmek için uzun süredir Ciri'nin peşindeydi. Bu güçlü ve acımasız savaşçı, Aen Elle tarafından başka dünyalara yapılan fetihlerde sayısız savaş ve sefer görmüştü. Özellikle fiziksel yüzleşmeye çok önem verir, rakiplerin güç, çeviklik ve talimlerini sergileyebilecekleri ölümüne mücadelelerin peşinde koşardı.

Rüyalara bakarak geçmiş ve geleceği tabir etme yeteneği olan oniromansi, çok iyi eğitimli bir sahire için bile zor bir zanaattır. Ancak bu yetenekle doğanlar, herhangi bir eğitim almadan bu konuda ustalaşabilir. Corinne Tilly için de durum buydu. Bu tür falcılar için kullanılan tabirci terimiyle, bu rüyacının ünü çok uzaklara kadar yayılmıştı.

Vesemir Kurt Okulunun ve muhtemelen Kıtadaki herhangi bir efsunger okulunun yaşayan en eski üyesiydi. Neredeyse Kaer Morhen harabeleri kadar yaşlı olan ve sürekli olarak gıcırdayan kemiklerinden şikayetçi olsa da mesleğinin ustası olan bu efsungerin emekliliği hiç aklından geçirmemişti. Saçları kır ama bir o kadar da dinç olan biri olarak emeklilik yıllarına kadar canavar avcılığı işine devam etti ve işinde oldukça etkiliydi de. Zira hayatı boyunca tüm öğrencilerinden daha fazla canavar görmüşlüğü vardır. Geralt'ın gençliğinde sert ve talepkar bir öğretmenken yıllar geçtikçe diğer efsungerler için bilge tavsiyeleri ve sağlam elleriyle daima yardım etmeye hazır bir manevi baba ve akıl hocası karakterine bürünmüştü.

Geralt'ın Beauclair sarayında tanıştığı kişilerden biri, Dükalık Muhafızları Kumandanı Yüzbaşı Damien de la Tour'du. Konumuna kesin ve koşulsuz bir bağlılık ("hiç düşünmeden" demek biraz fazla olsa da, tamamen yanlış sayılmazdı) duyuyordu ve düşesin yürüdüğü yerlere tapıyordu. Benim fikrimi soracak olursanız, bence kadına kesinlikle âşıktı. Sıradan bir asker gibiydi, Geralt'ı görünce hemen, kimin lafı edilmez organının daha büyük olduğunu kanıtlamaya soyundu. Geralt bu meydan okumaya sakin bir üstünlükle karşılık verdi ama yine de kabul ederek böylece kendine bir düşman daha edinmiş oldu.

Geralt, notlarımdan birini yanlış yorumlamış olacak ki Elihal ve benim beraber olduğumuzu sanmış. Herkes muhteşem bir muhabbeti olan ve fetihlerde terzilik görevini hakkıyla yerine getirmiş bu sıra dışı elfin dostluğu için sıraya girecek olsa da ne yazık ki aramızda normal bir arkadaşlık ve beraber şarap içmemizden başka bir şey geçmedi. Geralt Elihal'ın terzi dükkanına gidince bunu kendisi de öğrendi. Geralt aynı zamanda Elihal'ın kıyafet ve dikiş üslubunu ırk, cinsiyet ve sosyal mevki olarak farklı kişilere göre uyarlama hobilerini de bizatihi görmüş oldu.

Novigrad'ın arka sokakları ve köhne tavernalarında dolaşan bir espri vardır. Dört büyük yerel suç örgütlerinden birinin lideri olan Carlo Varese adlı cücenin, ırkların bir arada yaşaması konusunda çok hırslı bir destekçi olduğu. Ancak bu ilkesini biraz seçici bir şekilde uyguluyordu. Satır, Novigrad'ın asimile edilmiş cüce sakinlerinden biri olarak, kendi işini yürütecek konumda görüyordu kendini. İşi nasıl yürüttüğü veya yaptığı şeyler konusunda sıkıntısı olan, ister cüce, ister insan veya buçukluk olsun, adi birer ırkçıydı. Ve böyle adi pisliklerin hak ettiği şey neydi? Ne olacak, parmaklarını adını aldığı satırıyla kestikten sonra açlıktan ölmek üzere olan domuzlara yem edilmek. Doğal olarak, böyle hikâyelerin söylenti veya abartı olması mümkündü ama denilenlerin doğruluğunu test etmeye pek kimsenin cesareti yoktu.

Dokumacı üç Kocakarının en genci olsa da, ablalarından ne daha güzeldi ne de daha iyi kalpli. "Kesim" merasimleri esnasında yakınlardaki köylerde yaşayan çocuklardan haraç olarak toplanan insan saçları ile yapılmış büyülü duvar halılarını dokuyan bizzat kendisiydi. Bu halılar, Ormanın Hanımları'na tapanların onlarla iletişim kurmasını ve ilahlarına biat etmelerini sağlıyordu.

Hjalmar'ın Undvik'i Buz Devi'nden kurtarma çağrısına pek çok cesur savaşçı iştirak etmişti. Bunların arasında Hjalmar'ın çocukluk arkadaşı ve pek çok savaşta omuz omuza savaştığı yoldaşı Ulf'un oğlu Folan da bulunuyordu. Tuirseach Klanına mensup olan Folan, korkusuz bir denizci ve eşi bulunmaz derecede yetenekli bir okçuydu. Folan, namının dört bir tarafta duyulmasını sağlayacak bu tehlikeli sefere gözünü kırpmadan katıldı. Efsunger, soğukkanlılığını korumasa ve bilmece yarışmasında onu aç trollerin pençesinden kurtarmasa Folan'ın sonu oldukça kötü olabilirdi.

Genç Halbjorn, Faroe yarlı Holger Karael'in yeğeni ve Skellige tahtında hak iddia edenlerden biriydi. Genç yaşına rağmen hem deniz aşırı yağmalarda hem de takımadaların tehlikeli bölgelerinde yaşayan canavarlara karşı yaptığı savaşlarda namını duyurmayı başarmıştı. Yaptıkları ile kendisine kral olarak başa geçme imkanı sağlayacak kadar şöhret, tanınmışlık ve hazine edinmişti.

Ciri, yolculuğu boyunca çok sayıda yalancıyla, hergeleyle ve düşmanla karşılaşmıştı ama şansı yaver gidip bazı doğru düzgün kişilerle karşılaştığı da olmuştu. Bu son bahsettiğim kategoriye koyulmaya değer biri de Lofotenli genç bir savaşçı olan Skjall'dı. O ve ailesi Ciri'nin yaralarıyla ilgilenmiş, onu sağlığına geri kavuşturmuş, ardından da Skjall, Vahşi Av'dan kaçması için ona yardım etmişti. Bunu yaparken Skelligelilerin en çok değer verdiği şeyi, yani onurunu feda etmişti. Korkaklıkla itham edilen Skjall, adını temizlemek için bir kahramanlık yapmaya zorlanmıştı. Ne yazık ki bunda başarısız oldu. Kimsesiz bir bahçedeki bir canavar tarafından ölümcül biçimde yaralandı ve sonu yavaş, acı dolu ve yalnız bir ölüm oldu.

Bir cüce, paralı asker, Brenna Muharebesi gazisi, yılmaz bir optimist, kendini başkalarını düşünmeye adamış, sert içki ve şarkı düşkünü, usta bir gvent oyuncusu ve hepsinden öte, Geralt ile benim için iyi ve sadık bir arkadaş: Bayanlar baylar, karşınızda Zoltan Chivay. Yıllar önce Geralt ile beraber Zoltan ve savaştan harap olmuş Sulakvadi topraklarında liderlik ettiği ekibi ile ilk kez karşılaştığımızda birbirimize kanımız hemen kaynamıştı. Yıllar sonra kaderin bir cilvesiyle yollarımız tekrar kesişti ve en nihayetinde de hastalıkta sağlıkta hep beraber takılan, ayrılmaz yoldaşlar hâline geldik. Hikâyemizin başlarında Zoltan ve ben, beraber Biberiye ve Kekik adlı bir Novigrad tavernası işletme işine girmiştik.

Toussaint'daki tüm şövalyeler birer erdem abidesi değildi ama aralarından şövalye yolunu en iyi temsil eden birini seçmem gerekirse, bu kişi Palmerin de Launfal olur. Yıllar önce yeme, içme ve her türlü çeşitte âlem yapma konusunda epey tecrübeli olduğu düşünülürse bu, onu daha da saygı duyulası biri hâline getiriyor. Ancak zamanla ahlâksızlıkları ardında bıraktı ve gitgide ideal bir şövalye olmaya yaklaştı. Geralt, Anna Henrietta'nın elçisi olarak ona geldiğinde de bunu fark etmişti. Eski kafalı ve biraz saf olan şövalye, formalite ve nezaket kurallarını biraz fazla ciddiye alıyor olsa da şatafatlı veya cafcaflı biri değildi ve Geralt'ta iyi bir izlenim bırakmıştı.

Redanyalı Kral Radovid'in sert ve zalim bir hükümdar olduğunu kanıtlaması ve "Acımasız" lakabını tam olarak hak etmesi çok sürmedi. Babası Kral Vizimir, Radovid olukça gençken öldürüldü ve annesi Malleorelu Hedwig, Naip olarak onun adına ülkeyi yönetti. Kısa bir süre sonra genç Radovid hakkı olan gücü ele geçirdi ve ona saygısızlık edenlerden intikamını aldı. Tüm potansiyel rakiplerini kendisine sadakat yemini etmeye ve ölümleriyle yüzleşmeye zorlamıştı. Sadece Nilfgaard'a karşı değil tüm kötülüklerin kaynağı olarak gördüğü büyücülere karşı da savaş açmıştı. Radovid ayrıca donanması ve hazinesiyle sürmekte olan savaşı kendi lehine çevirebilecek olan Özgür Şehir Novigrad'ın kontrolünü ele geçirmek için elinden geleni yapmıştı.

Tüm Kuzey'in en ünlü müzayede evinin sahibi olan Horst Borsodi, tam bir züppe ve hödüktü. Buluştukları andan itibaren Geralt'a tepeden bakmış ve efsungeri ona neyin getirdiğini öğrendiğinde de adamlarına onu kapı dışarı ettirerek dövdürmüştü. O yüzden ilişkilerinin tatsız bir şekilde başladığını söylemek kesinlikle bu durumu çok hafife alan bir ifade olur.

Geralt'ın Keira Metz ile ilk karşılaşması, Keira kelimenin tam anlamıyla birden bire Geralt'ın üzerine düştüğü zaman gerçekleşti. Thanedd Adası'ndaki o meşhur darbe sırasında Keira camdan dışarı fırlatılmış ve tam efsungerin üzerine düşmüştü. Geralt onu Velen bataklıklarında tekrar gördüğünde, farklı bir şaşkınlığa uğradı. Lüksüne düşkün sahire, Geralt'ın böylesi kötü ve yavan bir yerde görmeyi bekleyeceği son kişiydi. Geralt daha sonra bunun sebebini öğrendi ve Keira'nın kaderi, onu feleğin ne kadar zalimce tecelli ettiğini düşünmeye itti. Zamanında rahmetli Kral Foltest'in saygıdeğer danışmanı olan Keira, bu hükümdarın güvenini yitirince Temerya'dan kovuldu. Ardından Sahireler Loncası'na katıldı ve burada Redania kralı ve Nilfgaard imparatoru gibi kişilere karşı nefret duymaya başladı. Bundan dolayı da kimliğini gizleyerek Velen'in taşralarında kurnaz bir kadın, ya da bir tür köy cadısı kılığına girdi. Bunun her bir saniyesinden nefret ettiğini söylemek pek zor değildi.

Reinald'ın oldukça trajik bir hikâyesi vardır. Kurt Okulu'nun ilk yıllarında eğitim görmüş, kafasında meraklı düşüncelerle ve başkalarına yardım etme arzusuyla dünyayı dolaşmış ve günün birinde sağ kurtulamayacağı bir kontratı kabul etmiş olan genç bir efsunger. Kendisine bir ağısema musallat olan ve bizzat ona bu işi veren Ebedi Ateş rahiplerince Şeytan Çukuru'nun madenlerine kapatılmış olan Reinald, bu habis ruha direnirken büyük bir gayret örneği sergilemiştir. Kendisini karanlık ve hazin bir sona yavaş yavaş bırakacağı bir tuz mağarasına ağısemayı kendisiyle birlikte hapsetmiştir. Veba ruhunun mevcudiyetinin, efsungerin vücudunu çürümekten alıkoyması , Reineld'ın, günün birinde kadim dostunun kendisini kurtarmaya geleceği ümidine tutunmasına vesile olmuştur. Ama günler yerini haftalara, yıllara, hatta yüzyıllara bırakmıştır...

Bu dünyada, sistematik baskı veya aşırı acımasız bir cellat olmadan tebaalarının hayranlığını hak edebilen biri varsa, o da Toussaint hükümdarı Düşes Anna Henrietta'dır. Onu iyi tanıyanlar tarafından Anarietta olarak bilinen düşes, merhum Dük Raymund'un dul eşi ve bir zamanlar adının anonim kalmasını isteyen çok ünlü ve yetenekli bir sanatçının sevgilisiydi. Birkaç yıl öncesinde, efsunger ve bir grup arkadaşı Toussaint'yı ziyaret ettiğinde Anna Henrietta, Rivialı Geralt ile tanışma şerefine nail olmuştu. Gizemli bir Yaratık nedimelerine saldırmaya başladığında da, düşes tam olarak kimi çağıracağını çok iyi biliyordu…

Genç Cyprian Wiley, Novigrad'ın en tehlikeli suçlularındandı. Babasının kumarhaneleri, dövüş ringleri ve genelevlerinin yanı sıra sadistçe alışkanlıkları, zalimliği ve vicdansızlığı da kendisine miras kalmıştı. Bu nitelikleri, güçlü suç klanı için aile yadigârı gibi bir şey olan "Şerefsiz" lakabının takılmasına neden oldu.

Ebeveynlerinin gölgesinden kurtulamayan bir çocuğu zorlu bir yaşam bekler. Sevgili babası Kral Bran'ın ölümünden sonra Svanrige, An Skellig adasındaki büyük bir alanı kontrol eden Tuirsearch Klanı'nın resmi hükümdarı oldu. Fakat bu sessiz ve mülayim genç adam, her bir adımını kontrol etmek isteyen annesi Birna'nın sözünden kati suretle çıkmıyor gibiydi. Böylesi otoriter birinin himayesi altında olduğu sürece Svanrige'in hakkı olan kudretli Skellige klanını yönetebilecek olgunluğa erişebileceğine inanmak güçtü doğrusu.

Geralt'ın müzayede tecrübesi felaketle sonuçlanmıştı. Daha ne olduğunu anlamadan o saygıdeğer kıçına tekmeyi yiyip dışarı atılmakla kalmadı, aynı zamanda Maximillian'ın Evi hakkında bir şey de öğrenemedi. Ardından bir sonraki adımını kara kara düşünürken gizemli bir yabancı ona yaklaştı. Bu adam kim olduğunu, nereli olduğunu, efsungeri nereden tanıdığını veya onu nasıl bulduğunu söylemedi. Tek söylediği şey, Geralt'ın, sahibinin izni olmadan müzayede evinin kasa dairesine girmesine yardım edebileceğiydi. Yabancı, planını daha ayrıntılı bir şekilde açıklayabilmesi için daha tenha bir yerde buluşmayı teklif etti.

Morvran Voorhis, Alba Taburunun komutanı, en yüksek rütbeden bir subay, sadece başkentte veya çevresindeki bölgelerde doğmuş olanların iddia edebileceği, gerçek bir Nilfgaardlı olduğunu gururla söyleyen safkan bir aristokrat. İlk karşılaştıklarında, Geralt, kendisine sadece birkaç "sıradan soru soran" bu şahsiyetin ne kadar önemli biri olduğunu bilmiyordu. Ancak bilse de, Morvran'ın rütbesi ve statüsü efsunger için pek de önem arz etmeyecekti.

Graden, Kral Radovid'e hizmet eden cadı avcılarından biriydi. Pek çok yoldaşından farklı olarak aklı başında ön yargısız birine benziyordu, en azından efsungerlerle olan ilişkilerinde böyleydi.

O günlerde, çığırından çıkmış zulüm ve yüzlerce odun ateşinin dumanları Novigrad havasını boğuyordu. Kötü şartlar da, bir sürü kana susamış kasabın kendilerine in bulabileceği bir yer sağlıyordu. Uydurma komplolar, toplu tutuklamalar ve göstermelik yargılanmalar ile gelen toplu idamlar en sevilen yöntemlerdendi. Ebedi Ateş Kilisesi Tapınak Muhafızlarının aşırı fanatik komutanı Caleb Menge de, böyle bir fırsatçıydı, eski Tapınak Muhafızı komutanı Chappelle'in bir suretçi olduğunu ortaya çıkardığında en büyük zaferlerinden birine ulaşmıştı. Geralt ilk olarak Menge'yi Novigradın ana meydanında, Chappelle'in odunlarını ateşe verirken görmüştü ve şüphesiz, bu adam için "fanatik şerefsiz" lafının bile yetersiz kalacağına kanaat getirmişti.

An Craite yarllarının güvenilir kahyası Guthlaf rahmetli olduktan sonra görevlerinden bir kısmı, yarlın sakisi Arnvald'a verildi. Bu ihtiyar Skelligeli, selefinin geniş kapsamlı yetkilerine sahip değildi ama bu göreve geldikten birkaç yıl sonra yeri doldurulmaz bir noktaya gelmesini bildi. Sorumlulukları arasında yalnızca Kaer Trolde'nin kilerlerinde ve ambarlarında mal depolamak değil, kalede yaşayanlar ile ziyafetler ve diğer önemli merasimler için gelen misafirlerin ihtiyaçlarını gözetmek de vardı.

Deli Lugos'un tek oğlu ve varisi, babasına hiç çekmemiş asık suratlı bir çam yarmasıydı. Çocukluğunda Skelligeli arkadaşlarıyla oynadığı sert ve kavgalı gürültülü oyunlar yüzünden her tarafı morarırdı, lakabı da oradan kalmaydı. Bazıları ise lakabın babasının kemerinden, değneğinden ya da yumruklarından geldiğini öne sürerdi. Baba Lugos, tek oğlunun şımarmaması için küçük bir hata ya da büyük bir suç fark etmeksizin her kabahatinde onu sert şekilde cezalandırırdı.

Drummond Klanı yarlı Deli Lugos'un cüsse ve kuvvet açısından pek bir özelliği olmasa da, adalardaki çoğu insan onun geldiğini görünce kenara çekilirdi. Komşuları ile sürekli kavgalı olan Lugos, öfkeli ve sert ruh hali ile meşhurdu ve genellikle son derece sakin olan Donar an Hindar ile bile karşılıklı bağrıştıkları olmuştu. Ama Lugos'un en büyük rakibi, topraklarının (ki ona göre bu, Ard Skellig'in tamamıydı) bir kısmını çalmakla suçladığı Crach an Craite idi. Klanların düşmanlığı yüzlerce yıl öncesine dayanıyordu ve bu iki azılı düşman yaşadıkça da pek biteceğe benzemiyordu. Lugos Crach'ten, yalnızca Skellige yasalarının ve iki klan arasındaki orantısız güç dengesinin bir miktar azaltabildiği bir tutkuyla nefret ediyordu.

Mariborlu Triss Merigold'un değer verdiğim yakın dostlarımdan biri olması daima gurur duyduğum konulardan biri olmuşumdur. Fevkalade yetenekli olan bu sahire, meslektaşları arasında yıldızı parlayan biri, Kral Foltest'in eski danışmanı ve Sodden Muharebesinin meşhur kahramanıydı ve Tepenin On Dördüncüsü olarak anılıyordu. Yine de çoğunlukla dayanılmaz derece kibirli olan büyücü dostlarına hiçbir şekilde benzemiyordu. Hünerli zihni, sıcak gülümsemesi ve kayda değer cazibesi ile en katı kalplerin bile sevgisini kazanmayı daima başarmıştı. Her ne kadar benim Triss ile olan kişisel ilişkilerim dostluğu aşmasa da Rivialı Geralt bir noktada onun cazibesini karşı koyulamaz bulmuştu. O andan itibaren, birbirlerine karşı hissettikleri yüzeysel ve geçici bir hoşlanmanın çok daha ötesine geçmişti.

Geralt Karga Tüneği'ni ziyaret ettiğinde Kanlı Baron'un karısı Anna Strenger ile tanışmamıştı. Efsunger oraya gelmeden bir süre önce bu kadın açıklanamayan koşullar altında kızı Tamara'yla birlikte ortadan kaybolmuştu. Ancak Geralt kayıp kadının ayrıntılı bir tasvirini edinmişti. Anna kırklı yaşlarda, yeşil gözleri ve kafasının arkasında sıkı bir topuzla bağladığı kuzgun kanatlarına benzer siyah saçları olan alımlı bir kadındı.

İmparator Emhyr Nilfgaard büyücülerine iki basit seçenek sunmuştu: ya ülkelerine sorgusuz sualsiz hizmet edecekler ya da hapislerde çürüyeceklerdi. Toussaint feodal dükalığında makam sahibi olan büyücü bir hanım olan Fringilla Vigo ise iki seçeneği de reddetti, bunun yerine hedefi kralların ve imparatorların zorbalıklarına karşı çıkmak olan kötü ün salmış Sahireler Locasına katıldı. Ancak bu cesur hedefler hiçbir zaman gerçekleşmedi, Fringilla Vigo'nun ömrü bu zararlı toplulukla olan bağını saklamaya çalışmayla ve imparatorun cellatlarından birinin elinde can verme korkusuyla geçti. Geralt'ın Fringilla ile tanışmasının yıllar önce tek seferlik aşkım Düşes Anna Henrietta'nın misafirperverliği ile Beauclair dükalık sarayında ağırlanırken gerçekleştiğini hatırlatmakta fayda var. Sahirelere düşkün olan efsunger ise bu süre dâhilinde Vigo ile Triss ya da Yennefer'i hiç de memnun etmeyecek, oldukça canlı bir ilişki kurmuştu.

Dünya göründüğü gibi değil de, olması gerektiği gibi bir yer olsaydı, Fısıldayan Tepecik, gizli saklı şeylerin döndüğü, aşıkların birbirlerine sessizce içten yalanlar söylediği yer olurdu. Ama işte, aksine burası tehlike ve korkunun hâkim olduğu bir yerdi, çünkü gizemli bir güçle hareket eden vahşi hayvanlar burada birçok Aşağıağıl sakinini öldürmüştü. Geralt sorunu araştırmaya karar verdi ama kısa sürede buradaki hayvanların tepenin üzerindeki bir ağaçta büyüyen tutsak edilmiş bir ruh tarafından kontrol edildiğini öğrendi. Ruh onunla bir kadın sesinde konuştu ve bir zamanlar Velen korusunu kollayan ama sonrasında Kocakarılar tarafından öldürülüp ruhu bir ağaca tutsak edilen bir kadın druid olduğunu söyledi. Bir zamanlar hizmet ettiği doğanın güçleri, şimdi kız kardeşlerin şeytani planlarından onu koruyordu. Zavallı köylüleri ise bilerek öldürmediğini söyledi ruh, çünkü doğanın öfkesi kontrol edilemezdi ve masumlarla, istenmeyen kötü niyetli kişiler arasında ayrım yapma yetisi yoktu. Ruh, Geralt'tan laneti kaldırmasını ve bu işkenceden onu kurtarmasını istedi. Karşılığında, yardım edilmezse Kocakarıların elinde acımasızca ölecek olan bataklıktaki yetimleri kurtarma sözü verdi.

"Mavi Şeritliler" olarak da bilinen seçkin bir birlik olan Temerya Özel Kuvvetleri'nin komutanı Vernon Roche, Kral Foltest'in en çok güvendiği astlarından biri olmuştu. Roche sadık, etkin ve dikkatli bir profesyonel olduğunu defalarca ispat etti. Ayaklanmaları bastırmak, Nilfgaardlıları savuşturmak ve Scoia'tael çetelerini hizaya getirmek konusunda kimse eline su dökemezdi. Fakat hikâyemizin başında kralını, adamlarını ve vatanını kaybetti. Ayrıca sayıları hayli fazla olan işgâlci kuvvetlere karşı bir gerilla savaşı vermek zorunda kaldı.

Geralt'a, Borsodiler'in Müzayede Evi'nin bitişiğindeki kulenin cam pürüzsüzlüğündeki duvarına tırmanabilecek biri gerekiyordu. Bunu yapabilecek beceriye sahip sayılı kişilerden biri, "Köftehor" lakaplı Hugo Hoff'tu. Kendisi sayısız haneye tecavüz ve soygun tecrübesi olan bir buçukluktu. Geralt'a onu Oxenfurt'ta, hem öğrenciler hem de suçluların içme mekânı olan köhne tavernalarda araması söylendi.

Guillaume de Launfal tipik bir gezgin şövalyeydi, Toussaint'nın gururuydu. Geralt genç adamla ilk tanıştığında Guillaume, tüm cesaretiyle yel değirmenine saldırıyordu… Tabii, dürüst olmak gerekirse, yel değirmenin içinden vahşi bir devin çıktığını da da söylemeden olmaz.