The Witcher 3: Wild Hunt Remastered · Olej przeciw trupojadom · Ekwipunek

Wytwarza ×1 · Przepis na wytworzenie oleju nakładanego na ostrze miecza. Olej zapewnia dodatkowe efekty w walce.

Składniki ×1 · Przepis na wytworzenie oleju nakładanego na ostrze miecza. Olej zapewnia dodatkowe efekty w walce.

Skuteczne środki · Ja żem myślał, że to kupa zgniłego mięsa, a to zaczęło się ruszać!– Thibaut z Beauclair Parszywce są większymi i silniejszymi kuzynami zgnilców. Ciała tych obrzydliwych, człekokształtnych stworzeń pokryte są jedynie zgniłymi strzępami skóry, pod którymi kryją się równie przegniłe mięśnie, oblekające silny i elastyczny kościec. Parszywce, które żywią się starymi, zgniłymi zwłokami, za ulubione miejsca żerowania obrały sobie dawne miejsca kaźni, zapomniane mogiły i stare pola bitew. Są bardzo agresywne i choć żywią się trupami, napotkawszy człowieka mogą go zaatakować, dlatego przebywając w pobliżu wyżej wymienionych miejsc należy zachować szczególną ostrożność.

Skuteczne środki · Najlepiej uchroni nas przed wichtem plamistym spokój i cisza. – fragment rozprawy na temat wichta plamistego pióra Rodericka Giligana. Wicht plamisty to przedstawiciel wytępionego przez wiedźminów podgatunku wichtów. Jest większy od swoich pobratymców, a swoją nazwę zawdzięcza plamom i wybroczynom na skórze. Wicht plamisty gnieździ się najczęściej na zapomnianych cmentarzyskach i pustyniach, rzadziej w opuszczonych ludzkich domostwach, a jego pasją jest sporządzanie wywarów na bazie własnych wydzielin. Nie niepokojony, nie wykazuje wielkiej agresji. Jeżeli jednak poczuje się zagrożony, potrafi być bardzo niebezpieczny. Wichty plamiste lubią ciepło. Kiedy temperatura spada, często zapadają w letarg. Mówi się, że sposób na ich pokonanie znaleźli wiedźmini – polega on na rzuceniu Znaku Yrden. Tak przynajmniej podają wiedźmińskie źródła...

Skuteczne środki · Mówi się, że martwi lubują się w ciszy. Nie wiem, jak martwi, ale wichty na pewno. – Heinrich Von Grott Chociaż wicht nie wygląda na szczególnie przyjazną istotę, to nie należy też do stworzeń otwarcie wrogich i pozostawiony w spokoju nie powinien stanowić poważnego zagrożenia. Najczęściej bardziej od walki interesuje go zawartość jego kociołka, w którym warzy mikstury. Gatunek ten zamieszkuje głównie kurhany, bywa też spotykany w okolicach cmentarzy i innych zbiorowych mogił. Okresy zimne wichty spędzają w stanie letargu, bardzo podobnym do ludzkiego snu. Prowadzą żywot ściśle samotniczy, praktycznie nie zdarza się, by stworzenia te występowały w grupach. Kiedy jednak zakłóci się ich spokój (a żeby to zrobić, wystarczy wejść na terytorium, które wicht uznał za swoje), wichty zmieniają się w niebezpiecznych przeciwników i chociaż są samotnikami, to potrafią przywoływać na pomoc inne potwory.

Skuteczne środki · Alghul to taki przechuj wśród ghuli. – Yarpen Zigrin, krasnoludzki wojownik Alghul różni się od zwykłego ghula rozmiarem, siłą, umaszczeniem i co najważniejsze – sprytem. Podczas gdy ghule i graveiry są prymitywnymi istotami niezdolnymi do zaplanowania najprostszej nawet zasadzki, alghule oraz ich odmiany, takie jak cmentary, potrafią być wyrachowane – a przez to znacznie bardziej niebezpieczne.

Skuteczne środki · Chodzą ghule koło drogi, zeżrą ręce, zeżrą nogi, zeżrą ciebie calutkiego, więc uważaj ty, kolego. – rymowanka dziecięca Ciężko opisać ghule i graveiry. Z jednej strony przypominają człowieka – ale z drugiej stanowią jego całkowite zaprzeczenie. Choć ręce i nogi mają ludzkie, chodzą na czworakach, niby psy czy borsuki. Choć mają twarze jak zwykli mężczyźni, na próżno szukać w nich śladu jakichkolwiek uczuć, rozumu czy choćby iskry świadomości. Kieruje nimi tylko i wyłącznie jedno – niezaspokojone łaknienie świeżego ludzkiego ścierwa.

Skuteczne środki · Pewnie, że cuchnie. Myślałeś, że nazywają je zgnilcami, bo ładnie pachną? – Vesemir, instruktor wiedźmińskiej Szkoły Wilka Zgnilec wygląda jak rozkładający się, obdarty ze skóry człowiek, którego głowa nabrzmiała od gromadzących się pod czaszką gazów. Ich pojawienie się zwiastuje obezwładniający wręcz smród zgnilizny, któremu zawdzięczają swą dźwięczną nazwę. Groźną odmianą zgnilca jest pożeracz, którego cechuje nienasycony apetyt na ludzkie mięso.

Skuteczne środki · Coś tu się gotuje. To chyba... kość udowa dziecka. – Geralt z Rivii

Skuteczne środki · Panie, uważajcie, bo na bagnach potwór siedzi. Kto we mgłę wejdzie, już domu nie zobaczy! – Lesław, kopacz torfu

Skuteczne środki · Wiele brzydactw znajdowałem w sieciach. Mureny, minogi, płaszczaki... Ale czegoś takiego nie widziałem! – Bjorg, szkutnik z Kaer Trolde

Skuteczne środki · Nad wodą musisz być cicho. Po pierwsze, żeby nie wypłoszyć ryb. Po drugie – żeby nie zwabić utopców. – Yanneck z Blaviken, rybak Utopiec przypomina z wyglądu trupa, który długo leżał w wodzie – ma niezdrowy kolor, siny albo zielonkawy, ocieka śluzem i szlamem, śmierdzi zgnilizną i mułem. Z tego powodu uważa się, że utopce – a także ich bardziej niebezpieczni krewniacy, jak wodniki, błotniki czy topielce – powstają z ciał nieszczęśników, którzy zatonęli w płytkiej wodzie: zagubionych wędrowców, pijanych chłopów, którzy zboczyli z wijącej się przez bagna ścieżki, czy dzieci, które w trakcie zabawy wypłynęły zbyt daleko od brzegu.

Skuteczne środki · Jeśli na bagnach zastanie cię noc, nie ruszaj się i czekaj świtu, choćbyś miał stać po pas w wodzie i oblazły cię pijawki. A nade wszystko – jeśli zobaczysz we mgle jakieś światła, nigdy, przenigdy nie idź w ich stronę. – Johannes Strudd, przewodnik Mgła to wielki wróg podróżnika. Łatwo w niej zgubić drogę, wpłynąć na skały. Ale to nic w porównaniu z potworem, który czasem w niej czyha – mglakiem. Choć ta bestia ma potężne ramiona i pazury ostrzejsze niż zerrikańskie kindżały, to nie one czynią ją naprawdę groźną, lecz umiejętność zwodzenia, mamienia, mieszania w głowie. Czasem, zamiast atakować, mglaki doprowadzają swą ofiarę do szaleństwa bądź zapędzają ją na grząskie mokradła i czekają cierpliwie, aż utonie w mulistej wodzie.

Skuteczne środki · Jednego ludzie mogliby się nauczyć od gnomów: kremowania zwłok. Przecież zakopywanie trupów pod wsią to jakby potwory do domu zapraszać! Pół biedy, jak truchło wywęszą ghule – nażrą się i pójdą dalej. Ale nie daj bóg koło żałobnika zalęgnie się baba cmentarna i nieszczęście gotowe. – Jacques de Villepin, Akademia Oxenfurcka Rzadko który potwór nosi tak adekwatne imię jak baba cmentarna. Jak wskazuje nazwa, z wyglądu przypomina kobietę, tyle że starą i zdeformowaną. Występuje prawie wyłącznie w pobliżu nekropolii i pobojowisk. Baba cmentarna żywi się głównie ludzkim ścierwem, w szczególności zaś – zgniłym szpikiem, który wylizuje z kości za pomocą długiego, chwytnego języka. Kiedy jednak baba zeżre wszystkie trupy, sama zabija ludzi – a następnie grzebie ich na cmentarzu i czeka, aż zaczną się rozkładać.

Skuteczne środki · Mówi się, że baby wodne są żonami utopców. Skoro tak, to nie dziwię się, że takie z nich skurwysyny. – Szymcha z Odmętów Niektóre opowieści mówią o tym, jak wodne baby i wodnice zwabiały podróżnych do swoich zbudowanych na bagnach chatynek, udając zabłąkane starowinki. W istocie tylko ktoś bardzo pijany lub ślepy mógłby pomylić jej śmierdzące szlamem i padliną leże z przytulnym schronieniem, a potwora z babcią. Pomarszczone i pokryte brodawkami ciało wodnej baby mierzy bowiem niemal dwa metry i cuchnie mułem i rybami. Z karku sterczą jej długie na dwie piędzi kostne wyrostki, a obrazu dopełniają włosy jak wiecheć wodorostów i szpony, których nie powstydziłby się wilkołak.