Odkrywaj świat

The Witcher 3: Wild Hunt Remastered · Znak Aard · Umiejętności

Kinetyczne uderzenie, które wytrąca z równowagi przeciwników stojących przed wiedźminem, ułatwiając następny atak.

The Witcher 3: Wild Hunt Remastered · Znak Aard · Umiejętności

Basic stats and details

Koszt punktów: 1

Odkrywaj świat

Powiązane treści

BestiariuszArchesporBestiariusz

Skuteczne środki · Wygląda mi to na kwiatek. Bardzo obrzydliwy kwiatek. – Blasco Tennerbe, ostatnie słowa Archespory wyglądają jak olbrzymi, niezbyt estetyczny kwiat, a w dodatku mają cechy wrednej, krwiożerczej rosiczki. Są jednak znacznie bardziej niebezpieczne niż nawet bardzo duża rosiczka – specyficzny wygląd czyni je praktycznie niewidocznymi pośród reszty roślin, a kiedy nieuważna ofiara się do nich zbliży, często jest już zbyt późno na ucieczkę. Wedle popularnego wierzenia, archespory to przeklęte rośliny, które wyrastają w ziemi użyźnionej krwią umierających. Kwitną wszędzie tam, gdzie w przeszłości doszło do pogromów, krwawych rytuałów i okrutnych mordów. Opisano dotychczas cztery rodzaje archesporów, które różnią się między sobą barwą. Można więc spotkać archespory: brązowe (najmniej jadowite), zielone oraz fioletowe (najgroźniejsze). Rzadką odmianą, wyhodowaną ponoć przez czarodziejów z Ban Ard, są archespory żółte, które siłą odpowiadają kuzynom o zielonym zabarwieniu.

BestiariuszPotwór z TufoBestiariusz

Skuteczne środki · W Toussaint znane są przypadki, kiedy błędni rycerze zabili ghoula albo gdy chłopi z psią nagonką osaczyli niedźwiedzia. Trzeba natomiast jasno powiedzieć, że nawet pancerny hufiec rycerzy, z chorążym i kością jarzmową św. Plegmunda w relikwiarzu, nie miałby najmniejszych szans w starciu z bestiami, które żyją głęboko pod ziemią.

BestiariuszOszluzgBestiariusz

Skuteczne środki · Chłopi spod Hołopola chcieli mi kiedyś zapłacić sporą sumkę za zabicie oszluzga. Naprawdę sporą, ładną sumkę… Odmówiłem, bo mi życie bardziej miłe niż złoto. Oszluzg, taka jego mać, to nie byle szysz. – Zator, jeden z Rębaczy z Crinfrid Nierzadko z wiwerną albo widłogonem bywa mylony. Jednak powiedzieć sobie trzeba jasno: oszluzg to potwór straszny i okrutnie niebezpieczny, a branie go za wiwernę źle się zwykle kończy dla biorącego, bo wiwerna może takiego niedouczka co prawda zarżnąć i w kilka sekund wypatroszyć, ale tylko oszluzg go przed zeżarciem upiecze na chrupko, bowiem tylko oszluzg ziać ogniem potrafi.

BestiariuszArachnomorfBestiariusz

Skuteczne środki · Między pająkiem a muchą nigdy nie zaistnieje ugoda. – przysłowie ofirskie Podobnie rzecz się ma, gdy mowa o arachnomorfach i wszystkim, co nie jest w stanie im uciec – a doprawy niewiele takich istot spotkać można na świecie. Nie musi się jednak obawiać ich ten, kto zamierza orać pole czy wybiera się do lasu na jagody – arachnomorfy bowiem, jako dalecy, pokoniunkcyjni krewni zwykłych pająków, szczególnie upodobały sobie głębokie, cieniste jaskinie i nieprzebyte, mroczne puszcze. Kto by jednak się na nie natknął, lepiej, by zawczasu w myślach za grzechy żałował i żegnał się z życiem, bo zginie z pewnością, gdyż najszybszy nawet człowiek nie jest w stanie im umknąć. Groźniejszą i bardziej agresyną odmianą arachnomorfów są arachnomorfy olbrzymie, które są w stanie pożreć nawet wołu.

BestiariuszSzarlejBestiariusz

Skuteczne środki · W trzewiach ziemi żyją stworzenia dziwne i śmiertelnie groźne. Gdyby z jakiegoś powodu postanowiły zdobyć świat podsłoneczny, wszyscy zginęlibyśmy podczas pierwszego dnia ich inwazji. – Ramus Vendenratz, mahakamski sztygar. Większość swojego życia szarleje spędzają głęboko pod ziemią i ludzie nie mają z nimi do czynienia. Zdarza się jednak, że potwór wykopuje się na powierzchnię i pożera przebywających w pobliżu ludzi. Prócz tego część szarlejów kopie swoje tunele płytko pod powierzchnią ziemi, podkopując fundamenty budynków i wywołując wstrząsy. Ponieważ szarleje są ślepe, orientują się w otoczeniu wyczuwając drgania i nasłuchując dźwięków, najlepszą więc taktyką podczas spotkania z tym potworem jest rzucenie czymś ciężkim lub hałaśliwym w najbliższą solidną ścianę lub mur i odmawiana w myślach modlitwa o to, by potwór w rozpędzie walnął we wspomnianą przeszkodę i sam się znokautował.

BestiariuszMatriarchini oszluzgówBestiariusz

Skuteczne środki · Jeśli zastanawiacie się, jakie stworzenie zieje ogniem, uderza ogonem z kolcem jadowym, kłapie ostrymi zębiskami, szarpie jeszcze ostrzejszymi pazurami, a wcześniej obala ofiarę na ziemię uderzeniem fali dźwięku, to jest to oszluzg. Trudno się dziwić, że przy takim arsenale umiejętności pospólstwo często owego drakonida myli ze smokiem. Fachowcy – tacy jak wiedźmini – wiedzą jednak, że to zupełnie inny gatunek, znacznie od smoków mniejszy i mniej groźny. No chyba, że chodzi o samicę, która jest w okresie lęgowym albo, co gorsza, złożyła już jaja. W takiej sytuacji zawodowcy sugerują bardzo szybkie udanie się jak najdalej od zagrożenia, najlepiej biegiem i bez oglądania się za siebie.

BestiariuszBazyliszek srebrzystyBestiariusz

Skuteczne środki · Mówisz, że chcesz mieć porządne buty? Przynieś mi skórę srebrzystego bazyliszka, to zrobię ci porządne buty. – Anatole Vizholy, szewc z Beauclair

BestiariuszSzarlej od Cesarza NilfgaarduBestiariusz

Skuteczne środki · Walki gladiatorów na arenach są w Nilfgaardzie popularną rozrywką. Zazwyczaj zmagają się ze sobą wyszkoleni w tym celu niewolnicy, zdarza się jednak, że mistrzowie aren wystawiają przeciw ludziom potwory. Szarlej, z którym musiał zmierzyć się Geralt na polach turniejowych, był właśnie prezentem od cesarza dla jego krewniaczki, księżnej Anny Henrietty, schwytanym za młodu i przygotowanym przez Nilfgaardzkich poskramiaczy. Nie znaczy to, że był oswojony – jego dzikość i wrodzona zajadłość nie zostały stępione. Jak wszystkie osobniki z tego gatunku, był ślepy, ale bezbłędnie rozpoznawał umiejscowienie przeciwników dzięki zmysłowi echolokacji. Szarlej miał pancerną i trudną do przebicia skórę, potrafił zwinąć się w kulę i szarżować na przeciwnika. Jego słabym punktem był jednak brzuch, który czasami odsłaniał po nieudanej szarży. Ostatecznie, po długiej walce, Geralt pokonał szarleja, a gdy księżna wezwała z trybun, by dobił potwora, dobił konające stworzenie.

BestiariuszArachnomorfBestiariusz

Skuteczne środki · Między pająkiem a muchą nigdy nie zaistnieje ugoda. – przysłowie ofirskie Podobnie rzecz się ma, gdy mowa o arachnomorfach i wszystkim, co nie jest w stanie im uciec – a doprawy niewiele takich istot spotkać można na świecie. Nie musi się jednak obawiać ich ten, kto zamierza orać pole czy wybiera się do lasu na jagody – arachnomorfy bowiem, jako dalecy, pokoniunkcyjni krewni zwykłych pająków, szczególnie upodobały sobie głębokie, cieniste jaskinie i nieprzebyte, mroczne puszcze. Kto by jednak się na nie natknął, lepiej, by zawczasu w myślach za grzechy żałował i żegnał się z życiem, bo zginie z pewnością, gdyż najszybszy nawet człowiek nie jest w stanie im umknąć. Groźniejszą i bardziej agresyną odmianą arachnomorfów są arachnomorfy olbrzymie, które są w stanie pożreć nawet wołu.

BestiariuszBazyliszekBestiariusz

Skuteczne środki · Tu pochowano szlachetnego rycerza Roderika, który padł w walce z bazyliszkiem. Czy raczej to, co z niego zostało. – napis na nagrobku, cmentarz w Wyzimie Bazyliszek, wbrew temu, co się powszechnie uważa, nie zamienia wzrokiem w kamień. Ale nie ma się z czego cieszyć, bo potrafi zabić na wiele innych sposobów – kwasem, jadem, pazurami i zębami.

BestiariuszKuroliszekBestiariusz

Skuteczne środki · Miałem osiem krów, w tym pięć dojnych. Ale w okolicy zalągł się kuroliszek i jedyne, co mi po nich zostało, to wyschnięte placki na polu. – Siemko, chłop z Sośnicy Bzdurne przesądy przypisują kuroliszkowi, podobnie jak bazyliszkowi, umiejętność zabijania samym spojrzeniem. Jest to wierutną bzdurą, a wzrok kuroliszka nie jest bardziej niebezpieczny dla życia niż spojrzenie rozzłoszczonej gęsi. Bardziej należy wystrzegać się jego dzioba oraz długiego ogona, którymi wyprowadza iście mordercze ciosy.

BestiariuszWidłogonBestiariusz

Skuteczne środki · Widłogon... Dobre sobie. Raczej, kurwa, mieczogon. – Yavinn Buck, weteran Ochotniczego Hufu Mahakamskiego Widłogon swoją dźwięczną nazwę zawdzięcza długim, ostrym wyrostkom wieńczącym jego ogon. Zadany nim cios potrafi przebić na wylot dębową tarczę i rękę, która ją trzyma, choćby chroniła ją kolcza rękawica. Innymi słowy, z widłogonem, nawet młodym, nie ma żartów.

BestiariuszSkrzekaczBestiariusz

Skuteczne środki · Podobno grasuje tu potwór, którego nazywacie Skrzekaczem. Ano, grasuje. Krowy i kozy porywa... Ale jak człek mu wejdzie w drogę, to też nie pogardzi. – zasłyszane we Wrońcach

BestiariuszWiverna królewskaBestiariusz

Skuteczne środki · Prawda, wielkie było bydlę. A zębiska miało, że uh! Ledwośmy uciekli. Ciekawe, czy tamtych kupców dorwało... Należało im się, kurwim synom. – zasłyszane na gościńcu w Velen

BestiariuszSmok z FyresdalBestiariusz

Skuteczne środki · No, łuski ma, skrzydła, pazury. Smok jak smok! Nie ma co gadać, tylko ubić go trzeba! – Vagn, starszy wioski Fyresdal

BestiariuszMeluzynaBestiariusz

Skuteczne środki · Cień... Wielkie skrzydła, jakby chmura szła po niebie... – Britt z Svorlag

BestiariuszOpinikusBestiariusz

Skuteczne środki · Tak na przyszłość... Wzywajcie wiedźmina, zanim poleje się krew. – Geralt z Rivii

BestiariuszWivernaBestiariusz

Skuteczne środki · Najgroźniejszą spośród wivern zwie się królewską. W niektórych kręgach zaś, pardon, kurewską. – Albina Tottelkampf, wykładowczyni nauk przyrodniczych w Aretuzie Wiverna często mylona jest ze smokiem – i choć jest od swych słynnych krewnych znacznie mniejsza i nie zieje ogniem, i tak jest niezwykle groźnym potworem. Szczególnie złą sławą okryte są tak zwane wiverny królewskie, które, podobnie jak monarchowie, są niezwykle drażliwe i śmiertelnie niebezpieczne.

BestiariuszEryniaBestiariusz

Skuteczne środki · Pewien kupiec powiedział, że przypominam mu erynię. Teleportowałam go więc prosto do ich gniazda, żeby mógł się przekonać, jak nietrafne było to porównanie. – Lytta Neyd zwana Koral, czarodziejka Choć ciężko to sobie wyobrazić, zamieszkujące wyspy Skellige erynie są jeszcze bardziej odstręczające od pokrewnych im harpii – a przy tym groźniejsze. Choć najbardziej lubują się w mocno nadgniłej padlinie, nie pogardzą też świeżym mięsem – w tym ludzkim.

BestiariuszŻywiołak ogniaBestiariusz

Skuteczne środki · Pierwszego żywiołaka ognia stworzył Ransant Alvaro. Niestety, jego laboratorium zajęło się od żaru i doszczętnie spłonęło. Podobnie jak cała dzielnica. – Tarvix Sandoval, „Magicznych arkanów początki” Ogień jest najbardziej destruktywnym żywiołem – nic więc dziwnego, że stwór będący jego esencją jest wyjątkowo agresywnym i groźnym przeciwnikiem. Powstały w wyniku skomplikowanego magicznego rytuału żywiołak ognia ma jeden cel – niszczyć. I realizuje go z zabójczą bezwzględnością.

BestiariuszGryfBestiariusz

Skuteczne środki · A tak, pół orzeł to był, pół kocur, całkiem jak u ślachcica w herbie. Tylko w pazurach niósł nie berło, a krowie truchło. – anonimowy świadek ataku gryfa Gryfy żyły niegdyś jedynie w wysokich górach, gdzie polowały na świstaki i kozice. W pewnym momencie zdały sobie sprawę, że na zamieszkanych przez ludzi równinach znacznie łatwiej zdobyć żywność – czy to krowę albo owcę, czy to pasterza. Ten potwór, łączący w sobie cechy orła i dzikiego kota, stał się w przeciągu kilku zaledwie lat jednym z największych postrachów północnych królestw. Szczególnie złą sławą cieszą się zaś gryfy królewskie i archegryfy.

BestiariuszHarpiaBestiariusz

Skuteczne środki · Tak naprawdę potwory nie znoszą do leża skarbów. To jest, z wyjątkiem harpii. O, tak. One lubią błyskotki. – Letho, wiedźmin ze Szkoły Żmii Ciężko powiedzieć, co jest najbardziej odpychające w harpiach i pokrewnych im szyszygach – makabryczny wygląd, bijący od nich smród zgnilizny i ptasiego gówna, czy też przeraźliwe piski, jakie z siebie wydają. Dość rzec, że nawet szczury, nawykłe do buszowania w kanałach i na wysypiskach, omijają ich gniazda szerokim łukiem.

BestiariuszSyrenaBestiariusz

Skuteczne środki · Jeśli usłyszysz na morzu piękny kobiecy śpiew – natychmiast robisz zwrot. Rozumiesz? Choćbyś miał prosto w burzę płynąć. – Arike z Hindarsfjall, rada udzielona synowi przed pierwszą wyprawą Syreny i echidny, niczym wprawni myśliwi, wabią swe ofiary, przybierając kształt pięknej niewiasty o pokrytym srebrzystą łuską ogonie. Kiedy już naiwny żeglarz zbliży się na wyciągnięcie ręki, ich gładkie lica zmieniają się nagle w pełne ostrych i cienkich kłów rybie gęby, a delikatnie dłonie – w szponiaste łapy.